Lingetrappers

Laatste trappersnieuws ------------------> 7 feb.

.

12e Bostoertocht RETO

Op zaterdag 13 februari 2010 organiseert RETO voor het 12^e jaar haar traditionele Bostoertocht. De mountainbiketocht gaat door de mooiste beboste gebieden in Arnhem Noord en omgeving met veel afwisseling tussen pittige klimmetjes, technische stukken, single-tracks en gedeelten waar je even op adem kunt komen.

De tocht gaat over 3 afstanden (30, 45 of 60 kilometer), de start is tussen 9.30 en 10.00 uur (60 km) en 9.30 en 10.30 (overige afstanden) vanaf het clubgebouw van RETO en deelnemers kunnen gebruikmaken van de parkeerplaats P6 van ziekenhuis Rijnstate. Deelnamekosten: € 4,= (voor NTFU-leden op vertoon van het pasje € 3,=)

Dit jaar is de 60-km lus vernieuwd. Dit is gedaan op verzoek van Staatsbosbeheer. Daarmee kan een kwetsbaar stukje natuurgebied worden ontzien. Net als vorig jaar kent de tocht 2 pauzeplaatsen. Voor alle afstanden een pauzeplaats bij de Koningsweg en voor de 60 km rijders bij de Apeldoornseweg. Bij de pauzeplaatsen kun je even op adem komen en is eten en drinken beschikbaar.

De tocht zal dit keer volledig worden uitgezet met oranje pijlen, waardoor de kans op verdwalen nog kleiner is geworden. Gevaarlijke oversteken zijn aangegeven met borden en/of verkeersregelaars.

Voor calamiteiten is er EHBO aanwezig, zowel in het clubhuis, als op de pauzeplaats aan de Apeldoornseweg. Na afloop kunnen deelnemers gebruikmaken van de kantine van RETO voor eten of drinken, douchen en om de fiets af te spuiten.

Vorig jaar hadden we wederom fantastisch weer en mede daardoor ruim 800 deelnemers. We hopen uiteraard op hetzelfde weertype op 13 februari maar realiseren ons dat we dat niet in de hand hebben. Kijk daarom voor de actuele berichtgeving op de website www.reto-arnhem.nl of bel met 026-3817166 (Wil) of 026-3232957 (Peter).

.

LingeTrappers in het zonnetje gezet.

.

Tijdens de jaarvergadering van vrijdag 29 januari jl. werd van de gelegenheid gebruik gemaakt om naast de normale agendapunten aan enkele Trappers wat extra aandacht te schenken. Vanuit de groep werd daarom geopperd om in dit jubileumjaar Eric Pricken en Henk Janssen eens in het zonnetje te zetten, dit voor hun verdiensten binnen de groep van de afgelopen 5 jaar. Eric en Henk ontvingen daarvoor naast een bedankwoordje uit handen van groepsvertegenwoordiger Roland Rütten een prachtige bos bloemen en een cadeaubon.

Verder werd bekend gemaakt dat de definitieve datum voor de Tijdrit van de LingeTrappers is vastgesteld op zaterdag 5 juni.

Er is een commissie in het leven geroepen die gaat kijken of het haalbaar is dit jaar opnieuw de ‘Ronde van Gendt’ te gaan organiseren.

Het wegprogramma voor 2010 werd gepresenteerd en besproken.

In de maand maart worden er weer regio-trainigen gegeven door TWC ’t Verzetje en WV De Meteoor.

Meer info over de hierboven genoemde punten volgen later op deze site.

.

Bar End Disbergen MTB tocht 31 jan afgelast!

Helaas gaat zondag 31 januari de tocht niet door!
Het is nog steeds zeer slecht gesteld in de bossen met al die gladde ondergronden en daarom nog steeds niet verantwoord.
We hopen jullie hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

.

Ronde van Gendt 2009 breekt ook snelheidsrecord.

Onlangs verscheen in het nieuwsbrief van het Wijkplatform Gendt een artikel over een snelheidsmeting die op verzoek door het wijkplatform door de gemeente een week lang is gehouden. De hoogst gemeten snelheid werd gemeten op Koniginnendag 30 april van dit jaar. Echter men heeft de overtreder niet kunnen aanhouden. maar dat deze uit een peleton fietsers is ontsnapt lijkt geen twijfel over te bestaan. We hebben onze vermoedens wie dit moet zijn geweest, maar hij kan zichzelf ook nog vrijwillig aangeven.

.

2010 Hoe pak jij het aan?

PUSH PULL from Landis Fields on Vimeo.

.

De veldtoertocht georganiseerd door TC De Pedaleurs uit Malden op 6 december 2009. De tocht, genaamd de Pedaleurs Cross, was o.a. uitgezet op Heumensoord, Maldens Vlak, Mookerhei (Mookerschans) en de St. Jansberg, waar eveneens de pauzeplaats gevestigd was. De start was bij sportcentrum "De Veldschuur" in Malden.Voor vele moddertrappers onder ons een bekent terrein doordat deze veelal over de bestaande groene en rode route was uitgezet. En dat het modderig was blijkt wel uit de beelden voor zover de camera dat nog kon registreren.
Afstand: 48 km
Weer: Regen
Klimmen: 619,2 hm

.

Natte MTB Toertocht Hoenderloo.

4 Moddertrappers hebben zaterdag 14 november deelgenomen aan de Bar-end Disbergen ATB-tocht. Jan Koenders, EriK Salemink, Nico roelofs en ondergetekende, vertokken om 8.30u vanaf het verzamelpunt in Huissen richting Hoenderloo.

Mat een harde wind kr. 3/4 ZW en een voorjaars temperatuur van +13 graden leek het droge weer aanvankelijk prima te zijn voor een stevige MTB trapsessie van 50 km.

Na inschrijving in het restaurant van Landal Greenparcs vertrokken wij rond de klok van 9.20u vol goede moed voor weer een avontuur in de bossen rondom Hoenderloo en Apeldoorn. Al vrij vroeg in het begin stond de huisfotograaf van MTB club Bar-end ons op te wachten voor een actiefoto. Dat snelle Henkie er niet op zijn voordeligst opstaat heeft alles te maken met zijn shirtje uitgevoerd in de nationale 3-kleur van België. Ook Jan stond op scherp, echter de fotograaf kon dit door zijn hoge snelheid niet als zodanig vastleggen.

Het parcours was geweldig mooi, zeer veel technische stukken en mooie singletracks afgewisseld met brede bospaden waar flink snelheid kon worden gemaakt. Ook was de route zeer goed aangegeven en in verschillende zones ingedeeld, handig bij pech onderweg. Na een uur fietsen begon het al zachtjes te regenen en naderden we langzaam de rustplaats op 28 km, waar we ons tegoed konden doen aan cake, bananen, sportdrank, warme bouillonsoep en thee. Voor Jan was het even zoeken geblazen voordat hij een banaan naar binnen kon werken, hij mistte nl een afslag en raakte even het spoor bijster. De rustplaats gaf mij even de gelegenheid de rug te strekken en de banden wat leeg te laten lopen, want na al dat gehobbel is 2,8 bar voor een MTB vehikel toch wel erg aan de hoge kant voor dit parcours, dit tot grote hilariteit overigens van andere deelnemers die dachten dat ik de banden liet leeglopen van een van mijn opponenten. Na deze verzorging van de inwendige mens konden de pedalen weer flink worden rondgetrapt en hield het op met zachtjes regenen en kregen we een flinke hoosbui over onze donder en was het vanaf nu glibberen geblazen. De flinke steile zanderige klimmetjes in combinatie met het hoge tempo die Nico en ik constant reden zorgden er nog eens voor dat mijn rug mij weer eens in de steek liet en ik dus evenals Erik aan het einde van de rit wel een goede rugmassage kon gebruiken .

Na 2 uur fietsen kwamen we zeiknat en flink bemodderd met zand tussen de tanden uit het bos, en hadden we 47 km op de teller staan met een gemiddelde van 23,2 km/u. Erik en Jan, die elkaar weer na een kleine zoekactie hadden teruggevonden, kwamen een klein kwartiertje later over de meet.

Al met al weer een heerlijke en rasechte Moddertrap gebeuren waar we met een voldaan gevoel op kunnen terugkijken, en nu weer uitkijken naar de volgende tocht op zondag 29 november, ditmaal in Apeldoorn.

Moddergroet Henk J.

.

Snoepwinkel voor grote kleuters.

.

Een bezoek aan de beurs afgelopen vrijdag 30 oktober leert dat men minstens alle 3 de beursdagen nodig heeft om alles goed te kunnen bekijken. Erg praktisch is het om van te voren al zgn. beursplan te maken voor de stands en fabrikanten die je graag wilt bezoeken.

Mijn beursplan had ik inmiddels opgeslagen op mijn harde schijf wat niet wegneemt dat je, al slenterend over de beurs en zwaar bepakt met folders, diverse verassende merken en stands tegenkomt waaraan je dan toch een bezoekje wilt brengen.

Meteen bij binnenkomst stond de eerste noviteit van de beurs n.l. een rode Santos racefiets met snaaraandrijving en Rohloff naaf met 14 versnellingen, niet meteen mijn ding maar wel zeer onderhoudsvrij en heel bijzonder.

Bijna alle fietsfabrikanten hadden de LingeTrapppers kleuren: rood, wit en zwart in hun assortiment in diverse designs, of had dit te maken omdat ik bevooroordeeld ben? Zelfs de Fuji fotorol en papierfietsen, waar Sjinji Onno aandelen in heeft, kwamen met deze kleuren ook goed tot hun recht. Verder viel op dat steeds meer fietsen een zgn. geïntegreerde zadelpen hebben. Esthetisch erg mooi natuurlijk maar iets te ver afzagen en je bent de pineut. Carbon voert momenteel de boventoon in racefietsland en je vindt dit ook steeds meer bij MTB’s en crossfietsen terug, ook de gewone trekking en stadsfietsen worden al in carbon geleverd.

Natuurlijk bracht ik ook een bezoekje aan de stand van mijn lievelingsmerk en kon ik het nieuwe topmodel de Dogma 60.1 van Pinarello in levende lijve bewonderen. Een zeer bijzonder fiets waarbij het in 1^e instantie niet opvalt dat de linker en rechterkant van het frame totaal verschillen. Naast de weelde aan fietsen van €400,- tot €15.000,- en merken waarvan ik het bestaan niet afwist, was er ook veel nieuws te vinden op het gebied voeding, kleding, accessoires, fietsvakanties en trainings faciliteiten.

Bijzonder was bijvoorbeeld de zgn. klimsimulator die er op de beurs te vinden was. Dit betrof een loopband voor fietsen die automatisch via een hydraulisch systeem in een hoek gezet kan worden waarmee je een klimpercentage tot 25% kan bereiken, en dit alles via draadloze bediening aan het racestuur. Mocht je moe worden onder het klimmen waardoor de band te snel gaat, geen nood, via sensoren past de loopband zich automatisch aan jouw snelheid aan. Op de buitenlucht na heb ik nog nooit een betere en mooiere trainingsapparaat gezien die zo dicht bij de werkelijkheid komt. Kosten van het geheel, een slordige €7800,-

Ook kon je zelf diverse fietstrainers en rollerbanken testen van Tacx en Elite. Ikzelf had nog nooit op een rollerbank gefietst en had nu de mogelijkheid dit eens een keer te proberen, dit vereist dus wel enige gewenning met balanceren. Met ondersteuning van 2 behulpzame en lieftallig dames uit fietsploeg van Leontien van Moorsel mocht ik een proefrit maken op een rollerbank die zowel na voren als ook naar achteren heen en weer bewoog. Het was alsof ik het fietsen nog moest leren, maar na enkele tientallen seconden kreeg ik het juiste fietsgevoel waarbij ik continue op de druk op de pedalen moest houden om niet in de armen te vallen van mijn assistentes. Ook heel bijzonder was de speciale opstelling van Veltec waar de originele fietsen stonden van grootheden van weleer zoals Fiorenzo Magni uit de jaren 50 en Marco Pantani jaren 90. Met name de fiets van Magni had met zijn 3 speed wel een heel bijzonder schakelmechanisme. Verder waren er natuurlijk ook nog (oud)vedettes te vinden die als werden ingezet om het product van de sponsor te verkopen. We noemen er een paar; Jan Janssen, Michael Boogerd, Kenny van Hummel, Henk Lubberdink, Lars Boom en kopman Dennis Menchov. Al met al een heerlijk dagje uit voor de liefhebber, ik waande mezelf als een kleine jongen in grote snoepwinkel die bij thuiskomst tot groot verdriet een lege spaarvarken aantrof.

Henk

.

Reichswald – Mookerheidetocht Zondag 25 oktober

Na goed op de buienradar gekeken te hebben heb ik besloten om niet zaterdagmiddag naar Groesbeek te gaan maar op zondag de Reichswald – Mookerheidetocht te gaan rijden.
Samen met mijn buurman Han , Gèrard en Marc Hulshof wilden we vanuit Gendt met de fiets de 30 km versie gaan doen. Daarna dit naar Henk gemaild zodat hij eventueel zich bij ons kon aansluiten. Maar Henk verkoos om samen met Nico de 55 km tocht te rijden en met de auto daar naartoe te gaan.
Wij vertrokken om 8.15 uur met een beetje miezel regen maar het werd al gauw droger en warmer. Met onze goede navigator Marc , die met allerlei mooie binnenweggetjes richting Plasmolen ,ons al snel aan de start kreeg. Het was al wel druk bij de inschrijving bij Restaurant de Looplank, maar het verliep allemaal vlot. Het parcours was prachtig met enkele steile beklimmingen van o.a. de St.Jansberg. Deze tocht staat ook te boek als zeer pittig.
Bij deze beklimmingen was er toch ook wel voldoende ruimte om te gaan passeren wat voor Marc , Han en mij wel goed uitkwam. Halverwege bij de rustplaats , waar we in rijen moesten wachten op warme soep en thee , banaan en koek , kwamen we Henk en Nico tegen.
Na onze bevindingen uitgewisseld te hebben vertrokken we weer voor het laatste stuk door het Reichswald. In single tracks ,waar we achter elkaar moesten blijven , hadden we genoeg tijd om ook wel van de natuur te genieten . Schitterende kleuren van de vallende bladeren in de zon , maakte het dat ik een goede keus had gemaakt om deze tocht te gaan rijden.
Aan het einde van deze rit raakte de tank van Gèrard leeg , zodat hij bij een tankstation ff moest bijtanken met een AA drink en mars. Onder het motto “Mars geeft je energie”reden we met een snelheid van 32/33 richting huis. Eenmaal thuis om 12.10 uur staat er toch weer 89,9 km op de teller met een gemiddelde van 24,8 km. Met de buurman afgesproken dat we de fietsen gelijk zouden schoonmaken. Ik de hogedrukreiniger en Han met een emmer sop en in no time hingen onze karretjes weer blinkend aan de haak in de garage te wachten op de volgende rit.

Groeten Jan K.

.

Met ook dit jaar weer hele mooie fietsen in LingeTrappers kleuren!

.

Kruisbergtocht.

De kruisbergtocht op zondag 18 oktober was weer een groot succes. Het mooie weer zorgde voor een extra grote deelname. Maar liefs 1040 deelnemers vonden die morgen tussen 08.30 en 10.30 uur de weg naar de Hessenhal in Hoog Keppel.

Ook waren er enkele afgevaardigden van LingeTrappers van de partij, Bert en ondergetekende reden hier hun eerste toertocht van het nieuwe MTB seizoen. Voor Bert was het ook meteen zijn eerste seizoensritje op zijn nog splinternieuwe ogende mtb, hij koos er dan ook voor het rustig aan te doen vandaag en de 25km afstand te rijden. Bij de inschrijving werd al duidelijk dat er een hoop deelnemers aan de start waren verschenen, het was hier nogal dringen geblazen. Het parcours was op de noodzakelijke verharde wegen na in één woord geweldig! Toerclub Steenderen heeft er alles aan gedaan om het voor de ware mtb-liefhebber aantrekkelijk te maken. Veel singletracks afgewisseld met brede paden door de bossen en weilanden in de omgeving van Hummelo, Hoog- en Laag Keppel. Ook waren er vele technische stukken met pittige klimmetjes uitgezet. Ikzelf reed de 40 km afstand en zag tot mijn grote verbazing na 16km ineens Bert weer voor me rijden, gezamenlijk reden we dan ook naar de controlepost op 19km om een bakkie te doen. Hierna ging ieder weer zijn eigen weg. Bert reed de laatste 10km terwijl ik nog ruim 20km had te gaan. Onderweg werd er gezamenlijk met een ploeg veldrijders op cyclecross fietsen nog even flink van leer getrokken en werden er snelheden bereikt van maar liefst 45km/u op de verharde stukken en 32km/u door het bos.. en op een mtb van 13kg en maar 2,5 bar in de banden valt dat niet echt mee! Aan het einde van de tocht na zo’n 42km, terwijl Bert inmiddels al een heerlijk bakje koffie achterover had geslagen, had ik de pap dan ook flink op. Na nog even op een Giant fiets gezeten te hebben van 7500,- die daar stonden uitgestald voor een Rabo-Giant promotiebus, gingen we weer met een voldaan gevoel huiswaarts, en konden we terug kijken op een prachtige eerste veldtourtocht van het nieuwe seizoen.

Op naar de volgende!

Groet Henk

.

LingeTREK-kers!

Het race en wegseizoen is nog maar amper ten einde en de eerste nieuwkomers dienen zich alweer aan voor het nieuwe wegseizoen. Hofleverancier van de LingeTrappers Koga zal een stapje terug moeten doen en Van Tuyl wordt bedankt voor trouwe dienst al die jaren. Trek zal komende nieuwe LingeTrappers seizoen 2010 met 2 fietsen worden vertegenwoordigd. Geert Cornelissen heeft de beschikking gekregen over een LT witte Trek Madone 5.2 Carbon afgemonteerd met Ultegra, terwijl Sjinji Onno Gerritsen zichzelf heeft verwend met een Astana blauwe Trek Madone 6.9 Carbon afgemonteerd met Sram red. Beide heren zijn zo nu en dan ook al volop in training en willen hoge ogen gaan gooien in het nieuwe fietsseizoen. Nadeel is wel dat ze nog zo’n 5 maanden moeten wachten voor het zover is. Ieder nadeel heeft ook weer zo zijn voordeel, de fietsen zullen iedere avond glimmend kunnen worden bewonderd in de huiskamer. Het wachten is nu nog op het levend bewijs.

.

Voorlopig MTB-programma.

Voor de meesten van ons is het raceseizoen alweer voorbij en worden de schaatsen en MTB's weer uit het vet en van zolder gehaald. Voor diegene die staan te popelen om dit najaar eens flink door het bos heen te raggen heeft Henk voor ons een paar leuke MTB en veldtoertochten op papier gezet. In principe gaan de Moddertrappers zaterdag a.s weer van start. Liefhebbers die mee willen rijden kunnen zich om 13.00u verzamelen bij ingang Sportpark Walburgen of om 13.30u onder de brug bij Nijmegen. Klik HIER voor het 1e deel van het moddertrapseizoen.

.

Lingetrappers in Monschau

.

Na een goede nachtrust en een lekker ontbijt kwam daar op Vrijdagochtend 25 september eindelijk ons eigen buschauffeur Johan voorrijden. De fiets ingeladen, welke was voorzien van nieuwe remblokken (wat niet overbodig bleek), afscheid genomen van mijn lief en op weg naar het CLTVP (Centraal LingeTrappers Verzamel Punt) bij Appie. Nog even langs bij Rene om de nodige instrumenten in te laden waardoor het inmiddels meer leek op een muzikale tournee dan op een fietsweekend.

.

Na alle fietsen en bagage op de aanhanger te hebben geladen werd er een uurtje of half 10 koers gezet richting de Duitse Eifel. Uiteraard was onze bus weer voorzien van een (werkende) Tom Tom maar Johan wist deze toch weer de baas te zijn door bij Venlo gewoon rechtdoor te rijden, waar onze navigator toch echt naar rechts wilde.

Inmiddels steeg het volume in de bus behoorlijk wat niet te wijten was aan het audiosysteem want deze kon er amper bovenuitkomen.

Na een bar gezellige rit en nog een koffiestop bij Venray werd rond 13.00 uur ons onderkomen Hotel Alt Monschau bereikt.

Bij de eerste indruk was al meteen duidelijk dat we hier de komende dagen wel goed zouden zitten al kon je op straat al zien dat de (meeste) Lingetrappers de gemiddelde leeftijd behoorlijk naar beneden zouden brengen.

Fietsen uitladen, omkleden en eindelijk op de fiets, hier kwamen we tenslotte voor……. toch?

Het “mooie” van Monschau is dat het in een dal ligt waardoor elke tocht met een pittige klim begint, er even lekker inkomen is er hier niet bij, voordeel is wel weer dat je in ieder geval meteen op temperatuur bent.

De vrijdagmiddag een lekker rondje van ca.50 km.gefietst richting Simmerath, via het ongeplande Roetgen weer koers gezet naar Monschau. Tijdens deze rit bleek al wel dat er weinig vlakke meters zijn in de omgeving, dat belooft in ieder geval wat voor de komende dagen.

.

De weergoden waren ons vandaag zeer goed gezind, geen wolkje aan de hemel, een graadje of 18, kon niet beter, het zou de komende dagen niet meer veranderen!

Na het fietsen is het goed drinken en werden de eerste (en voor mij helaas niet de laatste) Leffe geserveerd. Er werd inmiddels besloten om in het hotel te blijven eten en de verdere avond hier ook door te brengen. Onder leiding van de organisatie werd er nog een quiz gespeeld over het wel en wee van de Lingetrappers en om onduidelijke redenen had Henk J. plotseling de hoofdprijs, een liter bier, in z’n bezit.

Dezelfde Henk zou maandag erop 50 jaar worden en werd nu alvast muzikaal geëerd door de Lingetrappers Band Lex en Rene. Met vocale bijval van de overige trappers werd Henk welkom geheten bij de oude mannen club!

Dit muzikaal hoogtepunt gehad te hebben kwam de band pas echt los, het hele rock repertoire van Lex kwam aan bod met als hoogtepunt het Duitse duo Rood en Zwart. Ook de lieftallige gastvrouw was erg onder de indruk, met name wanneer “Janus, Janus Pak Me Nog Een Keer” werd ingezet. Ben nooit goed geweest in het Duits maar heb nooit geweten dat Nol als Janus wordt vertaald. De avond kon niet meer stuk, de Leffe smaakte heerlijk en gelukkig was hier de volgende ochtend niets van te merken, hik!

.

Zaterdag 26 september, de dag fris en fruitig begonnen met een ontbijtje en alweer meteen een flinke klim voor de boeg, Leffe blijkt toch wel een aardige brandstof te zijn, levert alleen wat hoofdpijn op.

Deze dag een kilometer of 80 gefietst met klimwerk tot 15%, de heuvels van de Eifel mogen er zijn. Maar het hoogtepunt van deze dag was ongetwijfeld ons rondje om het stuwmeer, volgens de kaart zou er een fietspad liggen wat de naam echter geen eer aan deed, een half verhard pad waar de ATB beter tot z’n recht zou komen. Na het meer gepasseerd te zijn konden we volgens onze captain en organisator Theo E. via een kleine afdaling terug. Deze kleine afdaling bleek echter een wandeling waar menig K2 beklimmer jaloers op zou zijn, van de ene rots naar de andere. Achterin het peloton was er ook grote waardering voor deze alternatieve route, een verbaasde voorbijganger dacht door het geproduceerde lawaai dat onze groep uit zo’n 300 man bestond!

De Eifel is een perfect fietsgebied waar we deze zaterdag erg van hebben genoten, prachtige lange beklimmingen en even zo mooie afdalingen.

De middag werd afgesloten met een event wat een afdaling op een bobsleebaan bleek te zijn, voor de echte afdalers onder de Lingetrappers alweer een reden om een wedstrijdje te houden hoewel het moeilijk passeren is op zo’n enkele baan.

De avond relatief rustig doorgebracht in het pittoreske maar ook wel rustige Monschau, ik ga er op mijn zeventigste nog wel een keer terug.

Rene wist door op een raam te kloppen nog wel een jonge inwoonster wakker te krijgen, raam ging dan wel open maar in plaats van een mooie Monschauwster stond een lelijke hondenkop hem aan te kijken!

Na mijn lesje op vrijdag geleerd te hebben vanavond op een redelijk tijd het bed in om zondag in ieder geval fris te zijn.

.

Na alweer een heerlijke nachtrust en geen snurkende kamergenoot (dank aan Johan), Zondag 27 september, met een selecte groep een aantal klimmen gedaan welke we de dag ervoor hadden zien liggen, ook deze logen er niet om. In de buurt van het plaatsje Widdau ligt een beklimming van zo’n 18% die we nog wel even zouden nemen maar halverwege werden we door een motorongeval teruggestuurd waardoor we (alweer) op de klim van ca.3 kilometer en een gemiddelde van 15% terecht kwamen.

Moe maar zeer voldaan de laatste kilometers in de Eifel afgelegd en in het hotel een erg warm afscheid genomen, men ziet ons graag nog eens terug en dat zegt toch genoeg!

Op de terugweg nog van een heerlijk banquet genoten bij de Gendtse Chinees en terug naar Huissen om Henk te helpen herinneren dat het morgen(maandag 28 september) toch echt zover is.

Nog even wat statistische gegevens;

.

Afgelegde kilometers 152

Hoogtemeters 2.413

Verbruikte calorieën 6.278 (evenzoveel ingenomen)

Gemiddelde snelheid 22.3 km/uur

.

Ik zeg hierbij namens alle trappers, het organiserende drietal Lex, Onno en Theo onze dank toe voor een geweldig weekend wat op alle fronten zeer geslaagd is.

.

Ga voor alle foto's naar onze fotoalbum (links in het Menu)

.

Mannen bedankt!

.

Bert

Lingetrappers in Monschau.

.

Henk Janssen 50 jaar!

Al is de wens de vader van de gedachte, er is niets gelogen aan de tekst vermeld op het spandoek, al bestaat er nu wel enige twijfel of hij dit na zijn 50-tigste nog kan blijven. Feit is wel dat de vergrijzing nu letterlijk figuurlijk is toegeslagen bij de LingeTrappers. Henk, alias Herera is (vandaag 28 september) de 10e op rij die deze mijlpaal heeft bereikt.

.

Pukkeltocht 2009

Onder prachtige nazomers weersomstandigheden hebben 11 LingeTrappers op zondag 20 september deelgenomen aan de ‘Pukkeltocht’ georganiseerd door TWC ’t Verzetje uit Bemmel. Gekozen werd voor de 100km afstand richting de Posbank.

Na eerst een bak koffie achterover hebben geslagen vertrokken we om 8.15u vanuit het clubhuis uit Bemmel. De eerste gedeelte van de route liep in dichte mist maar met een strak tempo van 33 km/u over de Waalbanddijk richting Gendt, Doornenburg ,Angeren en Huissen met inmiddels zoals ieder jaar weer een 6-tal gastrijders in ons midden. Bij Arnhem gingen we de Pleybrug over richting Westervoortsedijk om vervolgens over de Schaapsdijk richting Velp te rijden. Op de Schaapsdijk hadden we het geluk net na 9.00u de boerderij van boer Bert te passeren, waren we hier 5 min eerder langsgekomen dan hadden we moeten wachten voor de overstekende leeggemolken melkharems van boer Bert. Bij Rozendaal kregen we met de Beekhuizerweg omhoog de eerste pukkel voor onze kiezen en reden vervolgens naar de Posbank om bij De Steeg weer af te dalen. Vanaf nu was het draaien, keren, klimmen en dalen geblazen met klimmetjes als daar zijn de Holleweg, Snippenbergseweg, en Emmapiramide.

Even hadden we tussendoor nog een korte mini break van 10 minuten toen Alp ‘d HuZes winnaar Roland Rűtten lek reed en dit in razend tempo, met hulp van zijn knechten, weer had verholpen. Na dit oponthoudje en wat geslinger, geklim en voor de 20^emaal ingehaald te zijn door een en dezelfde Verzet(s)rijder liep de route via de Schelmseweg en Amsterdamse weg naar Oosterbeek. Hier was het topdrukte vanwege de Airborne herdenkingen 65 jaar geleden, waardoor we ook nog een routebordje hadden gemist. Gelukkig wist navigator Theo met behulp van Henk als doorgewinterde pukkelrijder al gauw de route op te pikken bij Pannenkoekenhuis ‘De Oude Herbergh’ Na de laatste klim van de dag bij Doorwerth, de al overbekende ‘Italiaanse weg’ reden we via de Heterense brug terug naar Lingewaard.

Het Tempo werd nog even opgevoerd met hier en daar enkele tussensprints waar nog extra bonus seconden waren te verdienen. Eenmaal rond 11.30u terug bij het clubgebouw van TWC ’t Verzetje en ruim 100km op de teller werd onder het genot van koffie en appeltaart nog even gezellig nagepraat en gezongen voor onze jarige 60+ Nol Basten. Al met al konden we weer terug kijken op een mooie en gezellige Pukkeltocht en een ideale voorbereiding voor ons weekendje weg vrijdag aanstaande. En het goede nieuws van vandaag was dat Lex weer zijn oude vorm te pakken had.

Groet Henk Janssen.

.

Het profgevoel.

S'avonds weer even op de fiets gesprongen, en omdat de benen beter aanvoelde dan de dag ervoor nog heel even een keer de klim gedaan de Nieuwe-Oude Holleweg bij Beek Ubbergen.

Op de hoek Rijkstraatweg-Nieuwe Holleweg drukte ik mijn stopwatch in om een tijd neer te zetten op deze uitzonderlijk mooie klim. Na 40 meter peddelen in een bocht naar rechts passeerde mij een loei van een bak, Maserati of zoiets, met daarin zo te zien een (oogaanschijnlijk zeer gefortuneerde) bejaarde familie. Bij de volgende bocht naar links werd het wat lastig. De zojuist gepasseerde en uit de kluiten gewassen brommobiel met 4 uitlaten had het lef mijn klimtempo te verstoren door net voor deze bocht het gaspedaal los te laten, waardoor ik genoodzaakt was al vloekend deze bolide met 2 flink opgepoetste dames van 70+ op de achterbank, rechts te passeren. Dit tot grote verbazing van de chauffeur die meteen naar links uitweek en mij vervolgens de ruimte gaf en de gehele klim bleef achtervolgen. Op zich was daar natuurlijk niks mis mee, zij zorgden er immers voor dat de rest van het stijgend blik daar weer achter bleef hangen en ik dus ook geen last had van uitlaatgassen voor me. Halverwege de Oude Holleweg net na de linkerknik sommeerde enkele bestuurders achter mijn volgauto doormiddel van luid claxon geschal mij de weg vrij te maken. Ik had nu echt het idee als waande ik me als een ware prof in een Vuelta-etappe te rijden en de koploper te zijn in de koers waarbij ik het peleton inmiddels op een flinke achterstand had gezet!....Ttja... ein bisschen fantasie muss mann wohl haben, nicht?

Eenmaal boven op de top met de tong op mijn schoenen drukte ik mijn stopwatch op mijn denkbeeldige finishlijn weer in, en liet me inhalen door de zichtbaar genietende en met de duim omhoog stekende bejaarden in de V12 volgauto, die mijn klimcapaciteiten konden waarderen. De inmiddels gestresste achtervolgers die achter deze volgwagen zaten waren dan ook zichtbaar minder gecharmeerd van mijn vertoonde klimkunsten en reden al claxonnerend met wegwerpgebaar en ontwetend deze etappewinnaar voorbij!

Mijn uiteindelijke klimtijd van 3min.02 na 850 meter vond ik toch teleurstellend, dit mede dankzij de actie van de bejaardenclub die mij hierdoor een kans op doorbraak van de 3 minuten grens hadden ontnomen. Hoe dan ook, 3 hektische minuten die ervoor zorgden het gevoel te geven voor heel even prof te zijn.

.

LingeTrapper als reclamezuil

Maandag 31 augustus jl. is er een lingetrapper gespot langs de route van de Vuelta nabij Groesbeek. Enkelingen hadden hem al zien fietsen maar fotograaf Do Visser van 'De Gelderlander' legde hem vast op de gevoellige plaat. Moeilijk te zien op deze foto wie deze trapper moet zijn maar de lichtgrijze krullen doen vermoeden dat het hier gaat om een bijna 50-tiger. Een ieder geval is dit een extra stukje en gratis reclame voor onze sponsor 'Joosten Kunststoffen'

.

Bijna negen ton voor Ride for the Roses

De Nederlandse variant van de fietstocht Ride for the Roses in de gemeente Lingewaard heeft zondag 30 augustus- volgens de eerste voorlopige cijfers - bijna 900.000 euro opgeleverd voor de KWF Kankerbestrijding. Ongeveer 10.500 deelnemers maakten een fietstocht van 25, 50 of 100 kilometer.

Prominenten
Het startschot werd gegeven door Hein Verbruggen, lid van het Internationaal Olympisch Comité (IOC). Onder de deelnemers waren diverse prominente (ex-)wielrenners zoals Bart Voskamp, Teun van Vliet en Raborenners Rick Flens en Coen Vermelschot. Vorig jaar fietsten ongeveer 14.000 fietsers tijdens de tocht ruim 1 miljoen euro bij elkaar.

Content
In het hele land zijn de voorbije maanden acties geweest waarvan de opbrengst voor KWF bestemd was. Het geld wordt gebruikt voor onderzoek naar prostaatkanker. Burgemeester Harry de Vries toonde zich gisteren content met de inzet van de organisatie en alle vrijwilligers.

LingeTrappers

Met 18 deelnemers hebben ook de LingeTrappers hun bijdrage geleverd deze dag. Met vol enthousiasme vertrokken ze vanuit de veilinghal in de 3e grote groep en werden in het begin dan ook flink aangemoedigd door de trouwe fans. Eenmaal buiten Huissen was het gebeurd met het publiek en stonden hier en daar een handjevol mensen langs de kant waarbij de LingeTrappers in al hun enthousiasme regelmatig van zich lieten horen. Na veel remmen en optrekken met hier en daar een valpartij vanaf Arnhem naar Otterlo was het bij Ede even stilstaan waar dankbaar gebruik van werd gemaakt in de vorm van een plaspauze. Hierna moest LingeTrapper Lex Hubbers even verstek laten gaan door een te hoge hartslag en reed op zijn eigen lagere tempo verder met de bezemwagen in zijn kielzog. Op de brede wegen werden er soms snelheden behaald van wel 45 km/u maar in de meeste gevallen zat de klad er goed in door de vele wegversmallingen. Eenmaal terug in de Overbetuwe en Lingewaard stond er weer meer publiek langs de kant en werden ook de keelen opengetrokken en in de handen geklapt, dit tot tevredenheid van de LingeTrappers die zich inmiddels al 75km lang hadden schor gezongen. De eerste kilometers was het nog even wennen in zo'n grote groep bij elkaar te blijven, later werd hiervoor een oplossing gevonden door als groep de hele breedte van de weg te benutten en een gat te laten vallen met de voorgangers . Eenmaal in Bemmel, Gendt, Doornenburg en Huissen aangekomen werden de plaatselijke favorieten van de Lingetrappers naar voren geschoven waardoor zij nog eens extra in het zonnetje werden gezet door hun plaatsgenoten. Na ruim 115km jojo-en en een gemiddelde van nog geen 24 km/u zat het erop en werd met streekgenoten en andere deelnemers nog even flink de keel gesmeerd waarna koers huiswaarts en de remblokken konden worden vervangen.

Samenvatting

Al met al voor Lingewaard een prachtig evenement met een geweldige organisatie en vrijwilligerswerk en voor de Lingetrappers heel bijzonder dit eens mee te mogen maken. Volgend jaar is de start in Venlo maar ik betwijfel of de LingeTrappers hiervan dan deel uit gaan maken, maar de actie voor het KWF weer steunen staat als een paal boven water.

LingeTrappers in beeld tijdens de RFTR

Zondag 30augustus hebben 18 LingeTrappers deelgenomen aan de Ride For The Roses. De tocht is voor hen zonder noemenswaardige incidenten verlopen.

Hierboven een korte impressie tijdens de doorkomst vlak na de start in Huissen.

.

Logorftr

LingeTrappers zijn er klaar voor!

Het jaar 2009 staat voor de LingeTrappers in het teken van het goede doel nl. het KWF kanker bestrijding. Hadden we eind april het wielerspektakel de Ronde van Gendt en begin juni dat Roland Rutten zijn doel bereikte door 6 keer de Alp 'd Huez te bedwingen op één dag. Deze maand doen we het nog eens dunnetjes over door met de LingeTrappers deel te nemen aan 100km tocht van de Ride For The Roses op 30 augustus. Dit alles waarvan de opbrengst te goede komt voor het KWF.

Het programma zal er als volgt uit zien;

07.30          uur Openstelling Plantion
09.00          uur Startpresentatie
09.30 - 10.00 uur Start Cycle Tour 100km
10.00 - 11.00 uur Start toertochten 25 en 50 km
10.00 - 14.00 uur Kids Tour
12.00 - 16.00 uur Binnenkomst van de deelnemers
14.00 - 16.30 uur Slotmanifestatie Mogelijkheid aanbieden cheques
16.30          uur Bekendmaking eindopbrengst Kwf_2

.

Nieuwe fiets voor de Prick.

Hij is er! Nee.. geen Mazda van Bulters maar een echte Sensa Umbria waar Eric Pricken de komende jaren successen op zal gaan behalen. De 8 jaar oude blauwe/grijze Jan Janssen heeft zijn dienst al jaren bewezen maar is nu ingerolen voor een 2 framemaatjes kleiner Alu/carbon racemonster waarmee Eric nog beter uit de voetsporen van de rest van de groep zal treden. De fiets is uitgerust met Ritchey, Shimano 105, Ultegra en Dura Ace onderdelen en qua uniformiteit gespoten in LingeTrappers teamkleuren. Sensa is nu met 3 fietsen gedeeld hofleverancier van de LingeTrappers.

.

Klik op foto voor een vergroting.

.

Mergellandroute met hindernissen.

.

Op vrijdag, de laatste dag van juli, hadden Lex en Henk samen afgesproken de Mergellandroute te gaan rijden. Tenslotte zou het met droog en zonnig weer en een maximum temperatuur van rond de 22 graden ook een prachtige dag worden om de Limburgse heuvelen te gaan bedwingen.

.

Rond de klok van 9.00u kwamen we aan in ons vooraf geplande startplaats Bemelen, waar we gezien de bordjes gelijk op de aanloop route zaten en we net voor dit plaatsje een mooie parkeerplaats aantroffen bij voetbalvereniging ‘Scharn’ waar we de auto konden parkeren.

Nog even snel een boterham naar binnen werken en fietsen maar.

.

De fietsroute Mergellandroute (ANWB) is de mooiste en zwaarste bewegwijzerde route van Nederland. De Mergelland route voert de fietser door heel Zuid-Limburg en gaat daarbij over maar liefst 15 klimmen. Er is zowel een auto- als een fietsversie, beiden volgens de borden ca 110 km, maar de fietsversie is in werkelijkheid ruim 125 km. Wie de route rijdt vanuit het station in Maastricht, krijgt nog 8 km extra voor de wielen. De Mergellandroute wordt opgepikt net voor Bemelen, en wordt op dat punt ook weer verlaten.

De route is (in principe) ook eenvoudig te volgen, de hoofdroute is een wit-bruine bord en als route voor fietsers afwijkt volg je de wit-groene borden.

.

Vooraf hadden we afgesproken met een rustig tempo te gaan starten, tenslotte was dit voor Lex weer een goede testkees voor zijn rikketik daar hij dit jaar nog geen langere afstand dan 110 km had gefietst met zoveel klimmetjes erin. De zwaardere en langere klimmen reed Henk dan ook in zijn eigen ala Herera klimtempo omhoog. De langste klim was na 50 km de Camerig Zuid / Vijlenerbos met 3600 meter lengte 7% gem. en een hoogteverschil van 145m. Hierna werd het tijd voor een bak koffie met een echte Limburgse vlaai. We nestelden ons net na de top op het terras van een restaurant met een prachtig uitzicht over het dal naar Vaals. Genietend van een welverdiende overheerlijke kersenvlaai, met gegarandeerd energie voor klimbenen aldus de gastvrouw, liet ook het zonnetje hier van zich spreken.

.

Na deze rustpauze en een korte afdaling hadden we de sokken er goed in, Lex voelde zich sterker worden waardoor ook Henk zijn draai kon vinden en het gat achter een eerder gepasseerde renner weer dichtreed. Lang duurde deze tempoversnelling niet, Lex presteerde het om over een kei te rijden waardoor hij in één keer zijn voor- en achterband lek reed. Hoe krijg je het voor elkaar! 2 nieuwe binnenbandjes in no-time verwisseld en na 20 min. konden we weer verder. Na 16 km kwamen we bij de alom gevreesde Eijserbosweg. ‘Ik zie je zo wel’ riep Lex tegen Henk die (optimistisch als die soms kan zijn) op zijn grote blad aan de klim begon. Lang duurde dit echter niet, met zijn 1100 meter lengte, 7,9% gem. en op het eind 16% stijgingspercentage, wist Henk al gauw voor de 34 te vinden. ‘Best wel een rotzak deze klim’ aldus Lex die zich voorlopig wonderlijk goed door het Limburgse heuvellandschap wist te wurmen.

Na nog een gewone klim (wat is gewoon?) konden we ons opmaken voor de alom bekende Keutenberg, echter deze kwam maar niet, wel hadden we intussen 2 andere klimmen gehad. Een blik op de meegenomen routebeschrijving leerde ons dat we ergens een afslag hadden gemist. We besloten om te draaien en de route weer op te pakken waar het fout gegaan moest zijn. Op zich is de route goed uitgepijld, maar was het soms goed opletten geblazen waar de bordjes zich op kruisingen bevonden, vooral op plaatsen van wegwerkzaamheden e.d. plaatsvonden waren deze moeilijk te vinden.

.

Na een extra ommetje van 22km kwamen weer op het juiste spoor en zagen we meteen ook de ‘Keutenberg’ liggen. Die kan je niet missen, deze ziet eruit als een flinke steile heuvel waar ze een strook asfalt tegenaan hebben gekwakt. In tegenstelling tot de Eijserbosweg zit hier het steile gedeelte van bijna 18% meteen onderaan het begin van de klim. Eenmaal bovenaan draaiden we richting Valkenburg waar wederom Lex presteerde (nu in een afdaling) zijn 3^e lekke band van de dag te krijgen. De laatste nieuwe binnenband van Henk moest er nu aan geloven en plakspullen hadden we niet, reden genoeg om gauw een fietsenmaker in de buurt op te sporen. Een behulpzame passant, uitgedost in professionele wielertenue en fiets, wilde ons wel helpen er een te vinden. Lex verwisselde zijn bandje terwijl Henk intussen met hem naar de fietsenmaker reed 4km verderop. De behulpzame geboren en getogen Limburgse renner reed op een splinternieuwe Pinarello Prince van zo’n 7500,- en vertelde vol trots dat hij al 72 jaar was. 72 !!!??? Mijn Hemel.. en dan nog zo fietsen?? Jaja.. glimlachte hij… volgende week doe ik mee aan het WK. WK?? Jaja.. lachte hij wederom, WK voor wielrenners in mijn leeftijdscategorie waaraan veel oud profwielrenners meedoen. Zoiets verzin je toch niet? Mocht ik nu en wens doen, dan wens ik over 23 jaar bij leven en wel zijn zo op de fiets te zitten als deze Limburger, laat die WK dan maar zitten. Eenmaal bij de fietsenmaker aangekomen blijken ze hier in Limburg een zee van tijd te hebben. 3 man in de werkplaats sleutelen aan één fiets, één dame achter de kassa die je niet kunt verstaan en waarbij ook geen woordenboek voorhanden is. Voor mij stonden 2 oudjes die niet snappen hoe een fietscomputer werkt, en een vader met 2 kinderen die een fietsbel mochten uitzoeken maar geen keuze konden maken… Hoe lang gaat dit duren?? Gelukkig na 15 minuten was ik aan de beurt. 2 race binnenbanden, bandenpleisters en pritt graag. Warempel, en ze begrijpt het meteen.

.

Na dit korte oponthoudje konden we gelukkig weer verder. Ware het niet dat na 20 km nu de beurt was aan Henk met een lekke band. Uiteindelijk kwamen we na 7,5 uur waarvan ruim 6 uur fietsen weer in Bemelen waar het nog even hoog en laag zoeken was naar de plek waar we de auto hadden achtergelaten.

.

Al met al had Lex 153 km en Henk 161 km op de teller staan en konden we terug kijken op een prachtige fietstocht door het Limburgse heuvelland die zeker voor herhaling vatbaar is, maar dan hopelijk met minder hindernissen. Voor Lex was deze testkees dan ook meer dan geslaagd en nemen we de lekke banden maar voor lief. Overigens is hij nu zeer bedreven in het verwisselen van binnenbandjes.

.

Groeten, de BUG en Herera.

.

Succesvolle actie fietsspeciaalzaak Roelofs

voor actie Alpe d’HuZes

Fietsspeciaalzaak Roelofs te Arnhem (http://www.racefiets-mountainbike-roelofs.nl) heeft in de maand mei met groot succes een actie gehouden voor stichting Alpe d’HuZes. Voor elke mountainbike of racefiets die in de maand mei werd aanschaft bij Roelofs, heeft Roelofs 50 euro voor KWF De Kankerbestrijding gedoneerd. Het totaalbedrag dat deze actie heeft opgeleverd is maar liefst 800 euro.

Alpe d’Huzes

Daarmee komt het totaalbedrag van de actie Alpe d’HuZes op momenteel op zo’n 5.4 miljoen euro. Het definitieve bedrag wordt op 12 oktober bekend gemaakt.
Alpe d’HuZes is een actie waarbij fietsers, alleen of in een team, geld Alpe20d27huzes_160 bijeen fietsen waarmee zij een bijdrage leveren aan de strijd tegen de gevolgen van kanker.

Alpe d'HuZes en het anti-strijkstokbeleid

Alpe d'HuZes hanteert een strikt anti-strijkstok beleid. Alleen daardoor kan gegarandeerd worden dat 100 % van het ingezamelde geld ook daadwerkelijk ten goede komt aan het onderzoek naar de bestrijding en preventie van kanker.

Voor meer informatie kijk ook www.alpe-dhuzes.nl voor meer achtergrondinformatie en foto’s van de voorgaande edities van de Alpe d’HuZes.

.

Ooievaar doet Gendt aan.

Onlangs werd er weer een ooievaar gesignaleerd in Gendt en heeft bij een LingeTrapper een baby bezorgd. Ditmaal werd ook wederom weer een landing in de Schoutstraat ingezet en konden Eric Brenda Jette, en Tij Pricken worden verblijdt met een prachtige dochter en zusje die de naam Fien heeft meegkregen.

.

Formule Eend

Als je in je jeugd negen Formule 1 races voor de Grote prijs van Nederland op het Circuit van Zandvoort hebt mogen bezoeken, dan wil je maar één ding: haar heilige asfalt betreden en de omloop ronden in het spoor van je helden van weleer. Dat gaat niet zomaar. Het is niet dat ik nooit op de baan heb gestaan; oh nee, tijdens een bezoek aan een Ferrari clubdag die voor jan-en-alleman tegen betaling toegankelijk was heb ik als eerste daad mijn vlakke hand op het rechte stuk gedrukt en met mijn nagels wat gruis weggekrabt om in de geschiedenis te dalen.

Meer kon ik op dat moment niet doen. Op latere leeftijd vond ik dat het tijd werd voor actie. Een racelicentie had ik niet, wel een racefiets. En laat nu net een vereniging ter promotie van het fenomeen ligfiets het circuit afgehuurd hebben om liefhebbers van die dingen en andere geïnteresseerden hun rondjes te laten rijden. Nu is het mijn stellige overtuiging dat je op een fiets hoort te zitten met je bovenlijf in de rijrichting gebogen en niet met je benen vooruit. Dat is meer een positie voor in een racewagen en die waren die dag niet uitgenodigd.

Ik had dus geen belangstelling om een ligfiets uit te proberen, maar gelukkig was het geen probleem als ik op mijn eigen fiets mijn rondjes draaide. Een zeldzame kans want het was een eenmalige gebeurtenis en er was een half uur vrij rijden toegestaan. Echter: de datum kon niet beroerder omdat net enkele dagen eerder mijn huisarts geïnfecteerde luchtwegen had vastgesteld en ik wist dat ik met beperkte longcapaciteit mijn kilometers moest gaan afleggen.

Vooralsnog geen enkele reden om af te haken, ik had hier immers te lang naar uitgekeken. Dus sta ik in vol ornaat in het rennerskwartier achter de pits in afwachting van het vrijgeven van de baan. Ik realiseer me net op tijd dat ik mijn drinkbus nog moet vullen en loop nog snel even met een maf loopje Mickey’s Paddock Bar in op mijn raceschoenen en laat de barjuffrouw, die stoerder volk aan de bar heeft gehad, dus geen fietsers, mijn bidon vullen.

Half twee. Het zeem druk ik op mijn zadel en klik mijn schoenen vast op de pedalen. Zet aan, begin te rollen en zoek naar een opening in de hekken om de baan op te gaan. De dichtstbijzijnde opening brengt me onderaan de Hunzerug. Ik begin mijn verkenningsronde.

De Hunzerug is een mini colletje, eigenlijk een puist in de baan. De enige verhoging op het verder vrijwel vlakke duinencircuit. De beenspieren zijn nog koud, maar wat geeft het, ik reed op door mezelf gewijde grond en iedere meter is er één.

Er zijn eigenlijk twee racebanen in één. Bovenaan de Rug ligt de Rob Slotemakerbocht en dat is het punt waar de korte en de lange baan opgedeeld worden. Een dranghek op de doorgaande weg dwingt me rechtsaf te gaan voor de korte baan, maar daarvoor ben ik niet naar Zandvoort gekomen. Het opstakel was gelukkig zo onverschillig neergezet dat ik er makkelijk omheen kon. Toch niemand die dat in de gaten heeft behalve enkele mede circuitgebruikers, waarvan enkelen meteen mijn voorbeeld volgden. Geen probleem dus en door naar het Scheivlak.

Voor mijn geestesoog zie ik daar Villeneuve rijden die met een gebroken linkerachterwiel van zijn Ferrari met een heftige vonkenregen koste wat het kost de pits probeert te bereiken. Een deel van de sportpers zal er nog lang schande van spreken. Op naar de Marlboro. Met een donderend geraas vliegt Alain Prost’s McLaren TAG Porsche mij voorbij op jacht naar teamgenoot Lauda. Bij het aansnijden van de bocht komt zijn brede achterband even naast de baan en werpt zand en steentjes mijn kant op. Ik zie het allemaal van dichtbij gebeuren. Niki Lauda zal de laatste winnaar zijn op Zandvoort in een Formule-1 wagen.

De baan leidt mij rechtsaf, maar in gedachte ga ik rechtdoor richting de flauwe bocht Tunnel-Oost. Destijds genomen door met een snelheid van ruim 200 km/u werden rijders en materiaal ultiem getest. Het kleinste foutje of mankement kon fataal zijn. Daarna vol in de remmen voor de Panoramabocht, een chicane die net als Tunnel-Oost moest verdwijnen voor de aanleg van een bungalowpark. Dit stukje geschiedenis mocht ik niet proeven. De later aangelegde, en toch wel fraaie bochtencombinatie Renault, Audi S en Kuhmo brengt me tot de laatste legendarische bocht; Bos Uit. Een aantal jaren geleden omgedoopt tot de ‘Arie Luyendijkbocht’, koester ik dit gedeelte, niet op de laatste plaats omdat dit de entree is naar het rechte stuk op weg naar de Tarzan waar ik de Renault van René Arnoux in de verte bovenop de bandenstapel zie liggen. Een hevig geschrokken Arnoux staat ongedeerd naast zijn wagen. Zijn remmen hebben het begeven na een aanremsnelheid van tegen de 300 kilometer per uur. Ik nader de finishlijn. Langs mijn linkerkant raast de mooiste tandem uit de F1 allertijden langszij. Mario Andretti en Ronnie Peterson in hun Lotussen met de zwart/gouden John Player Special kleuren brengen mij heel even terug naar 1978.

Terug naar de werkelijkheid. Inmiddels ben ik opgewarmd en ga voor de eerste keer een volledige ronde doen. De Gazelle Primavera voelt lekker aan, maar het is mijn conditie die niet toereikend is. Dat was al duidelijk op voorhand maar ik wil er niet voor buigen. De hele ochtend had het gestormd en uitgerekend nu was het zonovergoten. Dit halfuur was de mijne.

Er staat een enorm harde zuidenwind. Het circuit, met het rechte stuk parallel aan de kust biedt dus een lekker vette topsnelheid richting Tarzanbocht, maar dan. Hoe dan ook, ik trap min of meer rustig de baan rond en probeer te negeren dat ik toch wel een beste zuurstofschuld aan het opbouwen was. Jammer dan, het is eenmalig dus een paar teugen uit de drinkbus om de keel nat te maken en doorkachelen.

Ik was natuurlijk niet alleen. Er reden duw-trek fietsen, die overigens een behoorlijke snelheid haalden, kuip- en natuurlijk ligfietsen en een paar racefietsen.

Mijn zesde ronde had ik net voltooid en het moest nu maar eens gebeuren. Omdat ik ook wat tijd had uitgetrokken voor fietstoerisme was er nog maar beperkte tijd over. Ik schatte in dat ik nog een volle ronde kon doen.

Bos Uit. Ik lig lekker in de bocht naar het rechte stuk. Voor mij doemen de op de weg geschilderde startvakjes op. Links, een paar honderd meter verderop de hoofdtribune en rechts de pitstraat. Richtpunt: De Tarzan! Heerlijk.

Het rechte stuk heb ik met de fietscomputer gemeten en is een meter of 600 lang. Hameren op de pedalen, en trekken. Ik leg de handen bovenop het stuur een voel de stormwind als een grote hand op mijn rug. Ketting naar rechts, shortshiftend van de 19 naar de 14. Het gaat lekker. De ingang van de pitlane schiet voorbij en links zie ik in mijn ooghoek de hoofdtribune voorbij glijden. Toch nog even op de 13 klatsen, de 12 probeer ik niet eens meer omdat de Tarzan opdoemt. En dan is het even uit met de pret. De Tarzanbocht brengt je precies in de tegenovergestelde richting. De 8 Beaufort die ik een minuut geleden nog in de rug had heb ik nu vol op de neus. Ik word gepasseerd door twee kuipfietsen en een ligfiets. Zij wel. Ik hang onderin de beugel maar ben in verhouding een zeilboot tegen de wind in. Een gelijkwaardige fietser komt langszij. Ik kijk hem niet aan. Haal me maar in, ik ben toch niet de fitste. Hij gaat voor me rijden en ik pak direct zijn wiel en ben even uit de wind. Zo werkt dat. Gerlach, Hugenholz, we kennen elkaar niet maar zijn ook een mooi tandem. Ik blijf nog even achter hem hangen terwijl we voorbijgestoken worden door twee razendsnelle duw/trekkers. Het boeit me niet. Belangrijker vind ik het dat mijn tow mooi de apex aansnijdt zodat ook ik mijn clippingpoint niet hoef te missen. De Hunzerug op. Ik was er al bang voor. Na de Slotemaker lig ik er weer alleen voor. Nog een klein stukje klimmen op de koffiemolen om af te dalen naar het Scheivlak. De wind heb ik schuin van opzij en overweeg nog een moment om in m´n eentje een waaier rijden. De zotheid. Wind weer vol van voren en begin te rochelen. In een kerk spuug je ook niet dus ik neem een flinke slok en verwerk het goedje intern. De Renaultbocht geeft enige verlichting want wind mee, en daarna is het lekker trappen naar de Audi S. Ik haal eruit wat erin zit maar meer dan pap is het niet. En ik weet wat me te wachten staat. Het niet al te lange stuk naar de Kuhmo wordt dan ook harken en nog eens harken.

Er wordt me meer dan genoeg aangeboden maar ik heb geen lucht meer. Ik klink als een fluitketel als ik eindelijk de Luyendijk aansnijd. En daar staat ze. In al haar glorie ondanks haar spuuglelijke gele pak aan de ingang van de pitstraat. Ik kan niet meer en ik mag niet meer. Als een autoracer, en ik heb het vanaf de hoofdtribune zo vaak gezien, wordt ik met een sierlijke armzwaai de pitstraat in gedirigeerd. Ik draai een willekeurige pitbox in. Ik ben binnen. Mijn keel zit dicht en vraag me af of ik wellicht onderweg mijn stem ben kwijtgeraakt. Dat was ik. Want terug in Mickeys´s bestelde ik een biertje om mezelf te feliciteren. Maar ik herkende mijn eigen stem niet meer. Hees en schel, als dat van een eend. Gelukkig was ik geen stamgast want de bijnaam ´Ronald Duck´ lag dan wel erg voor de hand.

Bijna tastbare Formule beelden zijn voorbijgetrokken en heb op weliswaar halve kracht, maar wel eigen kracht een aantal ronden mogen rijden. Ik ben ook niet meer rond blijven hangen. Ik heb de fiets weer gepakt en ben rustig aan, weer vol tegen de wind in richting dorp gereden. Ik heb niet meer omgekeken.

R. Nijdam

.

'Marmotte 2009'.

Om ’t maar gelijk op te biechten, ik heb de marmotte 2009 net niet gewonnen. Daar zat uiteindelijk nog zo’n kleine vijf uur tussen, maar ik ben wel boven op de Alp d’ Huez aangekomen en heb de tocht succesvol na ~elf uur fietsen kunnen afronden.

Voorbereiding:

De marmotte stond om meerdere redenen nog boven aan mijn ‘te doen’-lijstje: een mooie stok achter de deur om doelgericht te trainen, de vorige deelname niet kunnen afronden en een symbolische afsluiting van mijn studie periode (begin en eind boven op de Alp d’ Huez). Mooi begin van een nieuw seizoen.

Na een relatief lange periode van inactiviteit, lag mijn conditie niet helemaal op top-niveau (symbolisch feit dat ik tijdens het Lingetrappers weekend weg 2008 nog netjes door Theo Ebben omhoog werd geduwd om een kleine heuvel te overwinnen). Ik ben dan ook maar begonnen met het opstellen van een trainings-schema, waarbij het voorjaar gekenmerkt werd door wekelijkse krachttrainingen en frequent ‘RPM-spinnen’ op de sportschool in Tilburg. Daar wordt je wel sterk, maar zeker niet lichter van.

Vanaf laatste week Maart de wekelijkse tocht naar het werk opgepakt om de km’s te maken en mijn gewicht te reduceren. Moet op een of andere manier toch die 98kgs wegwerken. Ook de lingetrapper tourtochten en bijvoorbeeld de 11 steden tocht dragen bij aan het maken van die km’s.

Kan achteraf stellen dat ik fysiek sterk aan de Marmotte begon en de tocht met redelijke souplesse en zonder fysieke terugslag heb kunnen fietsen. Zie verder.

Frankrijk:

Zondag’s 28-06 vertrokken voor een week locale training en de Marmotte zelf. Je moet toch een keer zo’n zware pukkel over om de angsten te overwinnen en de spieren te harden. De vooruitzichten waren zeer goed en inderdaad, in Frankrijk was de hele week prachtig weer. Iedere dag ruim boven de dertig graden

Tot grote schrik kreeg Lonneke in de voorafgaande week last van galstenen en verschrikkelijke pijnaanvallen. Stond de deelname even op losse schroeven, maar ‘mijn schatje’ heeft zich er met pillen goed doorheen geslagen en de fiets week toch kunnen laten slagen. Haar fiets ook achter de auto gebonden en die heeft inmiddels ook alle Alpen reuzen gezien…. achter de auto.

Geen succes zonder goed plan en dus volgende planning: de eerste dag de Glandon, tweede en derde dag Telegraph en Galibier achter elkaar, vierde dag de Alp d’ Heuz en dan rust. Zaterdag de marmotte en Zondag naar huis. Aan het plan lag het niet.

De eerste training op de Glandon ging voorspoedig (22 km klim in ~1.55uur), was vooral erg heet en bracht mij ’s middags in rappe spoed bij de locale fietsen-boer. Even een 28’er tandwiel cassette achter erop laten zetten. Wel zo fijn met de Galibier in het verschiet.

Die lange klim dan maar gelijk de volgende dag gedaan. Galibier en Telegraph vormen een klim van ~35 km, waarbij de laatste 8km op de berg Galibier dodelijk stijl zijn. Weer klere heet, maar het ging prachtig. Genoten van de Telegraph en de aanloop naar de Galibier, maar krachtig lopen vloeken op de laatste 8 km de Galibier op. Soms moet je dingen laten voor wat ze zijn, maar dat was nu te laat. Dag erop gelijk maar weer de Galibier gedaan. In mijn beeld was deze lange klim de sleutel in het succesvol afsluiten van de Marmotte. Een beslissende factor tussen de Glandon (eerste klim) en de Alp d’ Huez.

Dan maar de Alp d’ Huez beklimmen als laatste training. Weer prachtig weer en toen bleek dat ik deze berg danig had onderschat. Ik had deze alp toch anders in herinnering. Met die hitte toch een hele kluif, maar met goed en gestaag doortrappen, netjes binnen anderhalf uur naar boven getuft. De gedachte dat sommige ‘idioten’ deze berg zes keer achter elkaar hebben beklommen, deden mij huiveren.

Hoe dan ook, alle cols gedaan, benen hielden zich geweldig en mijn nieuwe cassette netjes een kusje gegeven om daarna mijn olie besmeurde bek gelijk te spoelen met koud biertje. Lonneke bleek ook geen probleem te hebben met de cols en kon ze allemaal netjes oversturen met de tuut-tuut. Fiets schoon gepoetst achterop. Wat een enorme massa fietsers zijn er trouwens die week in Bourg d’Oissans. Allemachtig indrukwekkend hoeveel sporters je die week onderweg tegenkomt. Dit terzijde.

Marmotte:

Vooruitzichten voor die dag waren zonnig met aan het eind ‘een buitje’… die Fransen houden van understatements. Donder en slagregen zouden ze bedoelen.

Start om 0700uur en voor ik het wist stond ik om ~ 930 uur boven op de Glandon om met Lonneke samen van een flesje drinken te genieten. Beetje bijkletsen en hup de afdaling in. Dat was een hele ervaring. In tweede gedeelte begon mijn achterwiel te slingeren en bleek ik een lekke band te hebben. GVD, daar ga je dan met meer dan zestig in het uur. Voluit op voorwiel remmen en de bocht dan maar uit. Gelukkig in gras beland en geen fysieke schade opgelopen. Wel in een keer al mijn lichaamsvocht verloren. Met schrik in de benen de band vervangen en langzaam met zachte achterband naar beneden. Kon gelukkig na afdaling onderweg nog een fietspomp lenen van een mevrouw langs de weg. Kreeg daarna meer vertrouwen in het materiaal toen ook de achterband onder de goede druk stond. Grappig was dat ik in de afdaling nog een fietser omhoog zag komen. Duidelijk een vakantieganger: volle bepakking met tassen voor- en achterop zijn tourfietsje, berg schoenen en gewone korte broek. Alle gemak van de wereld en geen idee waarom al die drukte makers met die race-fietsen met zo’n vaart naar beneden kwamen. Mooi contrast om de inspanning maar ’s te relativeren. Was vast geen Fransman.

Hoe dan ook, veel drinken en op tijd eten. Daar heb ik ook ruim de tijd voor genomen. Stoppen bij iedere drinkplaats, hoofd-doek nat gemaakt, gedronken en rustig verder. Ik zag mezelf niet als kandidaat voor de koerswinst, dus waarom haasten.

.

Telegraph is een heerlijke berg om te doen. Boven rustig drinken en eten en dan naar de Galibier. Ook hier onderaan de laatste 8 km rustig een reep naar binnen geduwd en wat gedronken, alvorens ik die taaie klim zou maken. Halverwege keek ik al uit naar het blikje cola, dat ik me nog kon herinneren van de vorige Marmotte met Appie samen. In een oude stal verkocht een boertje koude blikjes frisdrank. Nu bleek de cola op, maar dat mocht de pret niet drukken. Dan maar ice-tea met perzik smaak. Niet lekker, maar wel goed voor een luide boer. Laatste gedeelte relatief makkelijk afgewikkeld en stond rond drie uur boven op de Galibier. Effe genieten en dan de ~ 50km afdaling naar de Alp d’ Huez. Daar keek ik al naar uit. Ik had ruim de tijd om daar te komen.

.
Onder aan de Alp stond mijn schatje weer klaar met koud drinken en een laatste hap. Dat moest maar een gel worden, aangezien ik door mijn repen heen was. Nu moet er hier wel bij gemeld worden dat ik helemaal GEEN fan ben van gelletjes. Dat is meer iets voor de inseminatie van zeugen op een varkens fokkerij, maar zeker geen spul wat ik vrijwillig leeg lurk om sterker een berg op te kunnen fietsen. Toch gedaan, dat dan weer wel.

Alp d’ Huez bleek een mooie afsluiting. Twee keer netjes water getankt en opgedronken om na anderhalf uur klimmen te mogen finishen op de Alp. Regen en donder waren slechts bijzaak de laatste drie km’s.

Missie geslaagd en relatief weinig geleden. Geen spierpijn, geen kramp, veel genoten van de inspanning en vooral rustig aan gedaan. Top ervaring geweest. Volgende keer dan maar beetje beter op de tijd letten.

.

Sjinji Onno Gerritsen

.

,

Alpe d’HuZes (Slot)

Na een enerverende week in Frankrijk met een fantastische dag op 4 juni een een week vakantie in Nederland hier (uiteindelijk) een verslag van 4 juni, de dag waarop het allemaal uiteindelijk moest gebeuren, in ieder geval het meest fysieke gedeelte.

Patrick en ik werden om 3.00 u ’s morgens gewekt met “Zeg me dat het niet zo is” van Frank Boeijen. De avond er voor zijn we rond 11.00 u naar bed gegaan, maar ik kan niet zeggen dat ik veel geslapen had. Alle spullen die ik mee wilde nemen naar de alp had ik de vorige avond al klaargelegd en klaarstaan. Rustig aankleden en naar boven voor een stevig ontbijt. De tafel was al gedekt de pannekoeken lagen al klaar. Na een flink ontbijt (een aantal pannekoeken met stroop, yoghurt met Cruesli, banaan, koffie) vertrokken we rond 4.15 u met drie auto’s richting Alpe d’HuZes.
Tijdens het uitladen van de fietsen hoorden we het startschot al om 5.09 u.

Om 5.25 fietsen we voor het eerst over de mat onder bij de camping die de starttijden registreert. Ik ben toch wel gespannen. Hier ben ik vanaf eind oktober hard voor aan het trainen geweest. Aan het einde van de dag weet ik of dat het allemaal voldoende is geweest. Aan het einde van de dag weet ik of dat de gehele actie een succes is geworden. De sponsortocht van “De Vonkenmorgen”, de wielerronde, de vele sponsoren, de grote steun aan alle kanten, dat was natuurlijk al fantastisch, maar deze dag moet de kroon op het werk worden. Minder dan 6 keer zat niet in mijn systeem en zou ook een teleurstelling betekenen. De eerste aanmoedings-smsjes melden zich al via de bekende piepsignalen van mijn telefoon aan. Dit piepje zou de gehele dag als prachtige muziek in mijn oren blijven klinken. De bocht gaat naar links en de Alpe dient zich aan. Onze groep valt direct uit elkaar, ieder fietst zijn eigen tempo. En het gaat goed, het gaat heel super. Ik heb echt het gevoel alsof ik ergens in Nederland een vlakke heuvel aan het op fietsen ben. Gedurende de eerste twee beklimmingen moet ik me ook erg bedwingen om niet te hard te fietsen. Er volgt nog heel wat. Maar het voelde gedurende die eerste twee beklimmingen echt super. Toen wist ik ook definitief dat al het trainen thuis voldoende was geweest. En ik wist dat ik die zes keer ging halen. De eerste keer ging in 1:20 minuten, de tweede keer 2 minuten korter.

Om 9.10 u begin ik aan de derde klim. Het eerste stuk gaat nog steeds soepel, maar al klimmende begint de zon ook door te komen en de temperatuur loopt gedurende de dag op naar 30 graden. De tweede helft van de klim begin ik te voelen dat ik al het één en ander in mijn benen heb en ik neem me dan ook voor om me aan mijn plan te houden, om na drie klimmen een flinke pauze te houden en goed te eten en rusten. Om 10:38 u ben ik voor de derde keer boven en het is weer een gekkenhuis op de top. Allemaal mensen die staan te juichen een tweetal speakers die de renners over de finish praten.

Om 11.34 u begin ik, na pannenkoeken, wraps en couscous gegeten te hebben aan het tweede gedeelte van de missie. Het is inmiddels 30 graden en dat fietst niet gemakkelijk. Maar ik lig netjes op schema en heb tijd genoeg voor de laatste drie keer. Ik merk direct na de bocht naar links dat het beste er wel af is. Vanaf nu wordt het niet nadenken maar gewoon blijven trappen. Ik gebruik nog de 27 achter, maar de trapfrequenties gaat toch wel wat omlaag. Het wordt nu vooral zaak om veel te drinken en bij elke bocht neem ik dan ook een paar flinke slokken. De steun onderweg van toeschouwers vrijwilligers wordt nu toch ook wel belangrijk en je merkt dat dat wel helpt. Ook de piepjes van mijn mobiele telefoon geven me iets om naar uit te kijken. Verder is het gewoon van bocht naar bocht fietsen. Na 1:38 u ben ik voor de vierde keer boven. En nu schiet ik helemaal vol. Dit gebeurde me bij de eerste drie keer in mindere mate, maar het was voortdurend emotioneel boven. Hoewel ik de emotie niet goed kan plaatsen. Deels heeft het te maken met ontlading van ruim drie kwart jaar hard trainen en werken om geld te verzamelen. Deels waarschijnlijk ook met een stukje verleden dat weer boven komt. Gelukkig komt een dame van een dranktentje naar me toe om me even te troosten. Dat gebeurt daar ook allemaal boven en niemand kijkt er ook van op.

Tijdens de afdaling kom ik Justin, een collega i3-er, nog tegen die is al bezig met zijn vijfde beklimming. We spreken af dat we de laatste beklimming gezamenlijk met de vier nog overgebleven i3-ers naar boven gaan. We verzamelen in bocht 15 waar twee vrienden van Justin er een beetje “onze bocht” van hebben gemaakt.

De vijfde beklimming gaat zwaar maar in principe is dit de laatste, want de zesde telt niet. Die kom je desnoods lopend nog wel op. Onderweg pak je alles aan wat je aangereikt wordt: gepelde bananen, peperkoek, water, veel water en veel sponsen. In elke bocht staan mensen die je wel iets willen geven en je willen steunen. In verschillende bochten hoor je Hazes, of Guus Meeus. Alpe d’HuZes is die dag weer een echte Nederlandse berg. Boven gekomen is het afdalen naar bocht 15, al waar Henk en Lars de barbeque net hebben uitgezet en het laatste worstje nog na rookt. Na dat we alle vier gearriveerd zijn, dalen we verder af.

Beneden gekomen nemen we nog wat tijd om te rusten, te eten en te drinken, nog even de laatste sms-jes lezen en beginnen we aan de laatste beklimming. Het is inmiddels 17.30 u en we zijn al 12 uur onderweg.

De laatset klim gaat relaxed. We stoppen veel om te drinken en wat te eten en genieten van de laatste beklimming. Na zo’n 2 uur komen we boven en zit het er op voor die dag. We proberen onze fietsen nog voor de helft van het geld te verkopen, maar niemand heeft interesse.

Moe maar zeer voldaan dalen we af en gooien het materiaal in de auto. Rond 20.30 u zijn we weer boven in ons Chalet. Na eerst goed gegeten te hebben zoeken we rond 9.00 u het bed op.

De volgende morgen is het pakken en vertrekken. Rond 22.00 u kom ik thuis en de tuin is versierd met vlaggetjes en een spandoek. Sandra wacht op me en na haar een dikke knuffel gegeven te hebben ren ik eerst naar boven om naar Dorus en Dieke te kijken. Ik kan eigenlijk niet wachten tot dat het de volgende morgen rond 6.00 u is als Dorus weer op onze slaapkamer komt aangetrippeld en ik Dieke weer uit haar bedje kan tillen.

Terugkijkend kan ik alleen maar stellen dat de gehele actie Alpe d’HuZes een groot succes is geworden. Er is op het moment van schrijven ruim 5.4 miljoen euro opgehaald en dit bedrag groeit nog.
Ook voor mijzelf is het een zeer geslaagde actie geworden, op meerdere fronten: ik heb bijna 8500 euro ingezameld, veel meer dan ik op had gerekend. Daarbij zijn een aantal erg mooie acties neergezet, de sponsortocht van basisschool De Vonkenmorgen en natuurlijk de Ronde van Gendt met Koninginnedag. En uiteindelijk is het me ook gelukt om op één dag zes keer de Alpe d’Huez te beklimmen. Dat had iemand die me vorig jaar had zien fietsen me toch niet gegeven denk ik. Daarbij is het zondags ook wel eens leuk om de Lingetrappers groep nu eens van voren te zien in plaats van alleen maar de achterkant.

Maar dit alles was natuurlijk niet gelukt zonder de steun die ik van allerlei kanten heb gekregen, op allerlei wijze, financieel, advies, medewerking, mentaal. Ik denk hierbij vooral aan Bert, Lex, Tonny, Appie en Lonneke die een onvergetelijke en perfect georganiseerde Ronde van Gendt hebben neergezet. Ik denk aan Erik die ook ‘iets’ wilde doen en me een heel mooie dag bezorgde met de sponsortocht met 72 kinderen en veel vrijwilligers. Maar natuurlijk denk ik hierbij het meest aan Sandra, die me vanaf vorig jaar oktober de ruimte heeft gegeven om veel te trainen, veel afwezig te zijn en veel van de zorgen voor de huishouding en kinderen op zich heeft genomen. Zonder haar had ik dit niet gered.

Het waren 8 zware en drukke maanden, maar het resultaat maakt het allemaal dubbel en dwars de moeite waard.

Groeten Roland.

.

DOLOMIETEN 2009

.

Op zaterdag 20 juni 2009 zijn Jan +Jan van de LingeTrappers en echtgenotes vertrokken naar de Dolomieten voor een korte vakantie en een beetje te trainen in de bergen.

Het was een perfecte reis alleen slecht weer gehad, ‘s morgens zijn we om 5 uur vertrokken en ‘s middags om17.00 uur gearriveerd.

Na een goede nachtrust zouden we op zondag ons 1^ste tocht gereden hebben maar door het slechte weer ging dit niet door.

Maandag in de ochtend zag het er niet veel beter uit maar in de loop van de dag klaarde het toch wat op en

kon de warming up van ong.50 km beginnen,maar door een foutje van de tom-tom werden het er toch weer 86 km, even een foute afslag genomen.

In deze tocht hebben we de passo de Sella, passo de Pordoi hoogte 2213 hm en 2240 hm.

Hierna volgde de afdaling naar de passo de Campolongo 1875 hm waarna de volgende klim zich aandiende n.l de Corvara in Badia 1980 hm hierna volgde de zware klim naar de passo de Gardenia 2298 hm en vervolgens de afdaling werd ingezet naar Wolkenstein naar huis. De weersomstandigheden werden later in de middag weer slechter zodat we koud en nat bij het hotel arriveerde,maar na een tijdje in de sauna was alles weer gauw vergeten.

Dinsdag en woensdag ook weer pas ‘s middags kunnen vertrekken en hebben de rit van maandag in omgekeerde richting verreden, afstand was 70 km.

Donderdag was er een rustdag ingelast om vervolgens vrijdag er weer vol tegen aan te kunnen. Vrijdags een geplande rit van 90 km. We zijn toen met de auto naar de Corvara gereden waarna we met de beklimming van de passo Campologno zijn begonnen hm 1876 ,waarna we in Arraba aankwamen en richting Cernadoi , Belvedere di Colle Santa Lucia en daarna als hoogtepunt de beklimming van de passo di Giau volgde. Deze was zeer zwaar door de lengte van ruim 10 km. Het was weer genieten van de schitterende uitzichten. Gemiddelde klimsnelheid 11,5 km/uur.

en een stijgingspercentage van ruim 10,5% aantal hm 2240,via Pocol naar de passo Falzarego2117 hm , passo Valporola 2200mtr naar de La ville en terug naar de Corvara.

Zaterdag stond een rit rit van ongeveer 55 km gepland. De afsluitende rit met een lengte van ongeveer 55 km. waarin 1 forse beklimming was opgenomen nl. de passo Falzarego en de Valparola 2200hm en een lengte van 11km met een stijgings percentage van 6% was een ontspannen tochtje.

Terugkijkend op een weekje Dolomieten waarin motorsport,autosport en natuurlijk het fietsen in de bergen waar links en rechts nog de nodige sneeuw lag een fantastische week beleeft en zeker voor herhaling vatbaar.

.

De Jannen van de LingeTrappers.

.

Triathlon Hengelo

.

Afgelopen zondag 24 juni de eerste triatlon gehad van dit seizoen. en deze ging eigenlijk buitengewoon goed. Ik had nog geen meter gezwommen dit jaar,dus ik was benieuwd of ik zo rond de 20 minuten uit het water kon komen. Wonderwel lukte me dit in een tijd van 19 min .20 sec . Gauw de fiets. Het parcours is vlak en daarbij was er de eerste ronde weinig wind dus een gemiddelde van rond de 39 -40 km per uur kon ik blijven trappen. Tijdens de tweede ronde trok de wind aan en zakte het gemiddelde iets. zo rond de 38 km/uur. Na twee ronde van 20 km te hebben gefietst kon ik beginnen aan de 10 km .De eerste kilometer ging moeizaam,na twee kilometer ging het regenen, en naarmate het harder ging regenen ging ik beter lopen. Met nog een kilometer te gaan liep ik op een derde plaats in mijn serie met kort achter mij de nummer vier die steeds dichter bij sloop. In de laatste 200 meter toch nog even een sprintje kunnen trekken en derde geworden van mijn serie in een eindtijd van : 2uur 10 min en 12 sec. Mijn tweede tijd ooit, en dat met veel minder training ten opzichte van de voorgaande jaren (wellicht meer trainen zodat de tijd van 2 uur en 5 minuten een keer beslecht wordt). De derde plaats overall heb ik ongeveer 20 minuten behouden .Daarna kwamen de snelle jongens, deze waren gestart in de tweede en derde serie. Het gaf me toch wel even een goed gevoel om een keer op een derde plaats in de triatlon te lopen. De komende weken nog enkele keren het water in duiken wat fietsen en lopen,dan op schoolkamp om vervolgens op 28 juni om 13.00 weer present te zijn.

.

Gr. Eric Pricken

.

De Gelderlander, editie Betuwe zaterdag 13 juni 2009

.

'Onder ons.'

.

Cor v.d. Ploeg wint 3e LingeTrappers tijdrit.
.

Foto: Rick Janssen
.

De 3e open editie van de Lingetrappers tijdrit over ruim 19 km is onder zeer winderige omstandigheden overtuigend gewonnen Cor van de Ploeg uit Bemmel .

Van der Ploeg legde de afstand af in een nieuw parcoursrecord van maar liefst 00:26:49 (42,51 km/u gem.) gevolgd op 39 seconden door Maarten Peeters uit Gendt. Menno Ouderman uit Oosterhout eindigde op 43 seconde van de winnaar en werd 3e. Titelverdediger van vorig jaar en houder van het oude parcoursrecord Erik Elbers werd 6e met een tijd van 00:28:16 waarmee hij 19 seconden Langzamer was dan vorig jaar.
Henk Janssen werd met 00:28:55 (12e totaaltijd) de beste LingeTrapper en onttroonde hiermee Theo Ebben die 3e werd. Eric Pricken eiste met 00:29:16 de 2e plaats voor zich op bij de LingeTrappers net 1 seconde sneller dan Ebben.

Margot Rensen uit Bemmel zette als enige dame een nieuw parcoursrecord neer. Met een tijd van 00:31:24 wist ze op een uiteindelijke 32e plaats 12 heren achter zich te houden.
Dat de stevige NO windkracht 4 dit jaar parten heeft gespeeld blijkt wel uit alle eindtijden die langzamer zijn van de deelnemers van vorig jaar

.

De 3e edite van LingeTrappers tijdrit werd dit jaar groter opgezet met een limit van 50 tijdrijders uit de gemeente Lingewaard. Met uiteindelijk 44 deelnemers, aan en afgekondigd door Speakeraar Alwin van der Laak, kan men terugkijken op een succesvolle editie van de LingeTrappers tijdrit die voor volgend jaar weer in de agenda kan worden gezet. Dank gaat verder uit naar onze sponsoren Joosten Kunststoffen, VDL Netwerken Huissen, Bongers Tweewielers Bemmel en Fietsspeciaalzaak Roelofs uit Arnhem, voor het beschikbaar stellen van de prijzen. Verder danken we alle vrijwilligers die er mede voor hebben gezorgd dat alles in goede harmonie is verlopen. Download hier alle uitslagen: Download uitslag2009.pdf

Tijdrit Lingetrappers 2009 (foto's: Rick Janssen, Huissen)

.

Gelukt! Zes keer de Alp ‘d Huez!

.

Het Is Ronald Rutten gelukt donderdag 4 juni maar liefst 6 x de Alp ‘d Huez te beklimmen tijdens de Alp ‘d HuZes. Ronald deed dit samen met zijn ploeggenoten van i3 Justin Slisser, Robert Kool en Patrick Jagers. “Opgeven is geen optie” moet Roland hebben gedacht toen ze met z’n vieren gezamenlijk voor de 6^e keer naar boven zijn gereden. Alle voorbereidingen zijn dus niet voor niet geweest, er is gewoon een topprestatie geleverd door een LingeTrapper. Ploegenoten Marc Florian van Brakel en Sander ter Riele wisten de Alp resp. 2 en 3 x te bedwingen. Binnenkort hiervan een verslag van Roland

Statistieken voor startnr : info Naam : Roland Rutten

Klim

Start

Aankomst

Klim tijd

1	05:25:11	06:46:04	01:20:52
2	07:15:36	08:34:00	01:18:23
3	09:10:11	10:38:12	01:28:01
4	11:34:13	13:05:56	01:31:43
5	14:09:36	15:47:13	01:37:37
6	17:07:17	19:28:15	02:20:58

.

Elfsteden tocht 2009-06-04

.

Op de vergadering in Januari is het plan gelanceerd om ook eens de andere kant van Nederland te ontdekken doormiddel van een toertocht op de fiets. Uit eindelijk werd het idee geboren om dan maar de elfsteden tocht op de fiets te doen. Een afstand van maar liefst 240 kilometers. Toch een mooie scalp op je palmares zal ik maar zeggen. Op 1^e pinksterdag was het zover. Omdat we om 7 uur mochten starten en we het niet zagen zitten om heel erg vroeg te vertrekken was besloten om in de natuurlijke biotoop van de provincie friesland te overnachten. In het welbekende plaatsje Grou (grau in het fries) werden de tenten opgeslagen. Het plaatsje Grou zou qua uiterlijk Lenten kunnen heten uit de gelijknamige boeken van de Kameleon. Gezellige terrassen en een leuke haven helaas ontbrak veldwachter Zwart maar daardoor durfde we het wel aan om de auto`s te laten staan waar het eigenlijk niet mocht. Tegelijker tijd betekende dit ontbreken van de sterke arm van oom agent ook dat de fietsen goed beschermt moesten worden tegen diefstal. Helaas werd dit de fiets van Johan noodlottig. Een slot beschadigde zijn frame. Een stuk lak ter grootte van een dubbeltje werd er afgetikt. (boze tongen beweren dat het hele frame niet meer als dit dubbeltje waard was). Gelukkig werd dit akkefietje binnen de familie opgelost zodat toch nog genoten kon worden van enkele consumpties en friese deurmatten

.

Rond 11 uur werden gezamenlijk de bedden opgezocht was de strijd begonnen wie het eerst de slaap kon vatten. Want immers wie het eerst slaapt heeft het minst last van het snurken. Even ook nog wat inside information voor de rennersvrouwen. De bedden moesten door de heren zelf worden opgemaakt. Dus het kan wel.

.

De volgende morgen ging om 5 uur de wekker. Onno verzorgde de catering als of hij nog nooit iets anders had gedaan. En iedereen liet zich de broodjes en verse senseo koffie goed smaken.

Even later gingen de fietsen op de aanhanger en kon worden afgereisd naar Bolsward.(Boalsert in het fries).

.

Aangekomen in Bolsward werden we direct van de snelweg naar een goede parkeerplaats geloodst. Vervolgens was het fietsen gereedmaken en zelf omkleden en snel naar de start. Dat viel tegen omdat onze route naar de start het parcours kruiste kwamen we in een lange rij terecht. Gelukkig werd hier het sociale karakter van de lingetrappers weer benadrukt. Er werd niet voor gekropen en ieder wachtte keurig tot hij aan de beurt was. Doordat we toch moesten wachten konden wel een uitstekende indruk krijgen van alle deelnemers die ons passeerden. We zagen oa. Mensen op een gewone fiets, mensen op klompen mensen met pruiken, tandems, Heidi und Peter enkele smurfen. Ook Hielke en Sietse ontbraken niet. Zelf iemand met een bakfiets. Onno meende zelf ene Tjepkema te zien. Uit eindelijk konden we rond 7.30 onze eerste stempel halen een aan de elfstedentocht beginnen .

.

Door dat het enorm druk was en er veel verschil zat in het niveau en beleving van de deelnemers waren de eerste 70 kilometers een beproeving voor het moraal van de Lingetrappers. Het parcours leidde ons wel overal door het centrum van de 11 steden stadjes. In het eerste stuk passeerde we Franeker(frentsjer in het fries), langs de waddenzee Harlingen (Harns in het fries en via Holwert (het noordelijkste punt) naar Dokkum. En overal werden we aangemoedigd. In alle doorkomst dorpjes was wel wat te doen vergelijkbaar met de 4 daagse. Dit was natuurlijk weer iets wat de Lingetrappers aansprak. Onno probeerde op zijn eigen manier kennis te maken met de locals maar die waren deze manier van communiceren nog niet echt gewend. Overigens blies de wind de eerste 70 kilometer behoorlijk tegen.

Na Dokkum reden we via het beroemde bruggetje van Bartlehiem naar Leeuwarden(Ljouwert in het fries) voor de volgende stempel. Hier werd ook de kaap van 100 kilometer geslecht. Ook de wind blies nu in ons voordeel. Dit is wel een mooie ervaring ruim 100 kilometer de wind mee. Na ongeveer 130 kilometer werd Bolward weer bereikt en werd de traditionele koffie met appeltaart genuttigd. Inmiddels was ook de grote drukte een beetje weg iedereen reed wat meer verspreidt over het parcours. Met snelheden rond de 35 km/u werd Sneek(Snits in het fries) en IJlst (Drylst in het fries) getrakteerd op een bezoekje van de Lingetrappers. Kort voor de volgende stempelplaats Sloten (sleat in het fries)werden door een makelaars kantoor ijsjes uitgedeeld. Blijkbaar gaat het in friesland nog wel goed met de makelaars. Hierdoor stonden wel net voor een geopende brug maar dat hoort er wel bij als je in friesland bent. Via Oude Mirdum wat zo ongeveer het zuidelijkste puntje was (van daar de stempelpost)ging het naar Stavoren (Staveren in het fries). Vanaf hier was het nog ongeveer 40 kilometer en reden we weer tegen de wind in. Hoewel het uitdrukkelijk verboden was door de organisatie ontstonden hier prachtige waaiers met de wind echt ouderwets op de kant. Gelukkig was die zij wind van korte duur en kregen we hem op weg naar Hindelopen(Hielpen in het fries) recht op de kop. Nu begonnen de kilometers tocht te tellen. Het laatste stukje hebben we met beleid hard door gereden zodat ook Maarten nog goed met de groep mee kon. Na Workum(warkum in het fries) was het nog 12 kilometer naar Bolsward en het 11steden kruisje. Toch is het opvallend hoe fietsen van de week het beste in sommige Lingetrappers boven krijgen. Het leek wel of Grutte Pier(1480? - 28 oktober 1520) ons op de hielen zat. Maar gelukkig werd even na 17.00 uur Bolsward bereikt en kon het 11 stedenkruis worden opgespeld.

Daarna gingen we direct met een kleine omweg(het valt niet mee om in de metropool bolward de auto terug te vinden) terug naar de auto. Onze cateraar Onno had nog wat gekoelde jus de oranges en belegde broodjes in de koelbox. Het is trouwens wel aan te bevelen om eerst 240 km te fietsen en daarna een bruinbroodje kaas te nuttigen. Want pas als je echt honger hebt leer je het eten waarderen.

Daarna snel de fietsen op de auto en naar huis. Helaas mochten we ook hier een primeur meemaken. Nl de eerste file in friesland dus naar huis duurde nog even.

Wat hebben we nu geleerd van deze dag. Om een echte Lingetrapper te zijn moet je toch echt de 11 steden tocht gereden hebben. Dit wordt een van de nieuwe voorwaarden voor een lidmaatschap. Leden die de tocht nog niet hebben volbracht worden geacht dit nog voor het einde van de eeuw te doen anders loopt men het risico op 1 januari 2100 geroyeerd te worden.

De tocht was zeer goed georganiseerd en als toeristische attractie een 10 met een griffel maar door de diversiteit van de deelnemers en de drukte minder geschikt voor de lingetrappers. Kortom een mooie ervaring maar 1 keer is genoeg.

.

Theo Ebben

(Voor meer foto's, ga naar onze fotoalbum)

.

Deelnemers LingeTrappers tijdrit zaterdag 6 juni

(Update 4 juni)

Download deelnemers_tijdrit1.xls

.

Alpe20d27huzes_160_2 Steun KWF en doneer http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/Roland-Rutten/i3

.

Alpe d’HuZes voor de laatste keer uit Frankrijk

.

Na een paar lastige dagen voelde het gisteren (dinsdag) na een rustdag op maandag eindelijk weer goed aan. De beklimming van Col D’Ornon (10 km) en natuurlijk de klim naar ons huisje gingen lekker en met voldoende snelheid, zonder diep te hoeven gaan.
Dit geeft veel vertrouwen voor morgen.

Vandaag hebben we een rustdag. De fiets ziet er spik en span uit, het nummerbord en de bikechip zitten er op. Morgen staan we om 3.00 u op, flink eten en rond 4.30 u rijden we richting Alpe d’HuZes. Om 5.09 u gaan we van start. Jullie kunnen het allemaal volgen op http://live.opgevenisgeenoptie.nl. Misschien zie je me op de webcam nog voorbij komen.

.

Vrijdagmorgen gaan we weer richting Nederland, hopelijk met een heel goed en trots gevoel.

.

Groeten,

.

Roland

.

Alpe d’HuZes vanuit Frankrijk.

.

Vrijdagmorgen 29 mei rond 9.00 u zijn we vertrokken vanuit Zeist. Na een lange verplichte pauze op de rondweg van Antwerpen wisten we rond 9.00 u toch de plaats van bestemming, Oz en Oisans te bereiken.

Voor de zaterdag 30 mei stond de beklimming van ‘Col de la Croix-de-Fer’ op het programma. Een klim van zo’n 25 km. Dit viel niet mee, mede doordat nog erg aan het klimaat gewend moest worden. Na zo’n 2 uur en een kwartier was ik dan toch boven, en kon van het mooie uitzicht genieten.

Daarna was het als een speer afdalen en het was de bedoeling om vervolgens direct de beklimming naar Oz en Oisans te beginnen, zij het niet dat ik, samen met Patrick een afslagje te vroeg namen en boven op de berg ernaast uit kwamen, en dus wat extra klimkilometers gemaakt zullen we maar zeggen.

Uiteindelijk kwamen we na vijf en half uur fietsen toch boven.

Zondag 31 mei zijn we richting Alpe d’Huez gefietst om daar voor de eerste keer de berg te beklimmen. Het was lekker weer, niet te heet en niet koud, maar het liep nog niet helemaal lekker voor mijn gevoel. Ik kwam na 1:20 u boven. De snelste, Justin Slisser, voltooide de Alpe in 58 minuten, terwijl de langzaamste na zo’n twee uur binnen kwam. De afdaling was een hectische, een aantal van ons kende een mooie afdaling, via Col de Sarenne. Deze weg was echter volgens mij al in geen 50 jaar onderhouden, zeg maar uit de tijd van het begin van de Tour de France. Flink in de remmen knijpend zijn we uiteindelijk allemaal heelhuids ( op één duikeling voorover van Marc na) beneden gekomen. Daarna was het de provinciale weg richting Bourg d’Oisans crossen, alwaar we eerst een tosti naar binnen hebben gewerkt, voordat we wederom de laatste 8 km omhoog begonnen. Mijn band liep helaas langzaam leeg en ik was te lui om die te vervangen, dus op een zachte band naar boven gefietst. Goed voor de kracht zullen we maar zeggen. Alles bij elkaar zijn 90 km gefietst.

.

Vandaag 1 juni hebben de meeste van ons een rustdag gepakt en zijn we o.a. naar Bourg d’Oissans gereden om nog wat tandwieltjes in te slaan.

.

Voor morgen staat een korte, met name vlakke tocht op de planning om de beentjes wat los te maken. Woensdag wordt een rustdag, gaan we de bikechips ophalen en worden de groepsfoto’s gemaakt. De dag daarna mag als bekend worden verondersteld.

.

Groeten van uit Frankrijk,

Roland

.

Reglement tijdrit 2009.

.

Zaterdag 6 juni is het dan zover , we hebben een hele waslijst aan regels.

Omdat we gebruik maken van de openbare weg willen we graag dat een ieder zich ook aan de verkeersregels houdt. Veiligheid van (mede)weggebruikers staat voorop

Plezier en sporten is het doel, na afloop is er de prijsuitreiking.

Bij inlevering van het wedstrijdnummer kan er een consumptie worden verkregen in het café bij zaal Concordia. Zie verder het reglement, download deze Download reglement_tijdrit.doc

.

Wanneer je met de auto komt gelieve deze niet langs de duijk parkeren! Bij de Vahali of sportvelden van Hulhuizen is parkeer gelegenheid.

.

Startplaats zaal Concordia/Veerhuis Cornelissen

Waaldijk 23 Gendt

Tot zaterdag 6 juni om 13.30u

De Ronde van Gendt 2009

Een videocompilatie gemaakt door Rick Janssen Huissen.

.

Alpe d’HuZes

Vrijdagmorgen 29 mei is het eindelijk dan zover, rond 8.00 u vertrekken we richting Frankrijk, want op donderdag 4 juni moet het gebeuren. Langzaam aan word ik toch wel een beetje zenuwachtig. Heb ik wel genoeg getraind?
Vorig weekend het laatste materiaal en voedingssupplementen gehaald, mede gesponsord door Bongers Tweewielers.

We hebben een heuse catering volgende week. De vrouw van Rob Kool, één van de deelnemers, en haar zus, koken voor ons gedurende de week in Frankrijk.
We hebben verder nog 8 kg bananen gesponsord gekregen, dus als ik wat vooroverlopend terug kom, dan weten jullie waar het van komt.

Jullie kunnen de dag zelf volgen via de website live.opgevenisgeenoptie.nl.Hier zullen de aantal beklimmingen en tijden worden bijgehouden. Eveneens kunnen jullie via de webcams de sfeer proeven. In de loop van de week zal ik jullie nog enkele updates geven.

Groeten Roland

.

* Ride for the Roses cycletour: alleen nog plaatsen op de 25 en 50 kilometer
Op 30 augustus 2009 zal het fietsevenement Ride for the Roses worden gehouden in de gemeente Lingewaard. Ieder jaar doen er ruim 10.000 fietsers aan dit evenement mee waarvan de opbrengst ten goede komt aan KWF Kankerbestrijding. De 100 kilometerroute is inmiddels volgeboekt. Er is nog plaats op de 25 en 50 km. [Lees meer]
.

Workshop van fietsen speciaalzaak Roelofs in Arnhem

.

Maandagavond 18 mei werd er bij fietsen speciaalzaak Roelofs in Arnhem een workshop georganiseerd voor de Lingetrappers over techniek en onderhoud bij racefietsen.

Onder leiding van vader en zoon Roelofs werden de aanwezige 10 Lingetrappers in 2 groepen opgedeeld, om wat bij gespijkerd te worden op het gebied van het technische gedeelte van de racefiets.

Zo werd op duidelijke wijze uitgelegd hoe je op eenvoudige wijze en zonder vieze en vette handen te krijgen, een achterwiel uit het frame kunt halen. Ook het banden verwisselen werd aan de kaak gesteld. Ik heb nog nooit een fietsenmaker een band met de mond op zien blazen, maar gisteren wel, hij haalde wel geen 8 Bar maar toch.

Enkele van ons hadden nog nooit een tandwielcasette van hun achterwiel gehaald, ook dit werd uitgebreid uitgelegd en gedemonstreerd hoe je een tandwielcasette moet monteren en demonteren.

Verder konden we ook vele vragen stellen, bv. over de wielkeuze, dit ivm het gewicht van de renner. Renners van tegen of boven de 90 kg werden geadviseerd om over te stappen naar de weloude maar zeer degelijke koessie banden, enkele voordelen hiervan, nooit een lekke band, altijd de zelfde bandenspanning, geen kapotte spaken enz., enz. er is wel een nadeel ze zijn niet meer te verkrijgen. Ook werd ons duidelijk gemaakt dat je na veel gebruik van je racefiets dat het frame slapper werd, dus ook het rijcomfort minder wordt, doordat de stijfheid uit het frame verdwijnt, ga je ook snelheid verliezen. Lex zou op een nieuwe carbon fiets met dezelfde kracht 4 a 5 km sneller gaan rijden. Met de tijdrit in het vooruitzicht werden al enkele aanwezige LT nerveus, en Lex meegedeeld dat hij nog wel een paar jaar op zijn wel vertrouwde stalen ros kon blijven rijden.

Johan Schut (Lauda) had zijn fiets meegenomen, omdat er behoorlijk wat gebreken door Johan waren vastgesteld. Achteraf gezien viel het allemaal nog wel mee, maar de fiets is wel uit elkaar gehaald en weer in elkaar gezet, onder toeziend oog van de Mark Roelofs jr , werden de gebreken aan de kaak gesteld en opgelost.

Als toetje werd er nog een prijsvraag onder de aanwezige gehouden, we moetsen het gewicht raden van de superlichte Cervélo van mede eigenaar Mark Roelofs, en daarmee een mooie koersshirt winnen. Erik Salemink was de gelukkige hij wist bijna (op 0,02 na) het juiste gewicht van de fiets te raden nl. 6,08kg . Na nog wat te drinken genuttigd te hebben en vele sterke verhalen van de jongens onder ons aangehoord te hebben, werdt om ca 22.00 uur deze leerzame avond met succes afgesloten. De eerst volgende lekke band op de zondagmorgen wordt door Cor gerepareerd (hij moet nog een beetje ervaring opdoen, Bert gaat voor de ketting, Henk voor de vocale ondersteuning, Johan voor de totale vernietiging van de fiets, dit wordt voor 2009 het reparatie team van de LT.

Verder willen we van de gelegenheid nog gebruik maken om bij deze de familie Roelofs hartelijk bedanken voor hun gastvrijheid en de leerzame items die ze ons deze avond bijgebracht hebben.

.

Tschjuuskes

.

Alpe d'HuZes

Nog 16 dagen en dan is het zover.
Dan gaan ik de Alpe d'Huez beklimmen voor het KWF Kankerbestrijding.
Al maanden ben ik hard aan het trainen om de dag succesvol te maken door het gestelde doel, het zes keer beklimmen van de Alpe d'Huez. Ik heb thuis op mijn hometrainer inmiddels een aantal keer de Alpe drie keer achter elkaar beklommen en zelfs één keer al vier keer achtereen. En dat geeft de burger moed, hoewel ik er toen flink door heen zat. Maar die twee extra fiets ik er in Frankrijk nog wel bij.

Alpe d'Huez
21 bochten
gemiddeld stijgingspercentage 7,9 %
max. stijgingspercentage 11,5 %
hoogteverschil 1061 m
lengte 13,8 km
de top ligt op 1860 m.
De snelste beklimming staat op naam van Marco Pantani uit 1997: 37,35 minuten.De Nederlandse wielrenners waren in het verleden zeer succesvol op Alpe d'Huez. Bij de 25 aankomsten was acht maal een Nederlander de winnaar.

Ik ga het natuurlijk niet binnen de 38 minuten doen, maar mijn doel ligt dan ook niet in het neerzetten van een snelle tijd. Ik ga op 5 juni om 5.00 u 's morgens van start, samen met zo'n 1100 andere renners, om 's avonds om 21.00 u te weten hoevaak we de Alpe d'Huez hebben beklommen. Mijn planning is om per beklimming, inclusief afdaling, eten en drinken, 2 uur bezig te zijn.

En dit doen we natuurlijk om zoveel mogelijk geld op te halen voor het KWF Kankerbestrijding. Ik ben hard aan de slag geweest om sponsoren te zoeken, met heel veel steun van De Lingetrappers.
Ik heb familie, vrienden, kennissen, collega's, zakenrelaties en lokale bedrijven benaderd, we hebben met de Lingetrappers een prachtige wielerronde georganiseerd, ik heb presentaties gegeven en door De Vonkenmorgen van Eric Pricken is een sponsortocht georganiseerd.
Dit alles heeft er toe geleidt dat ik momenteel op een sponsorbedrag van 8.400 euro sta. En daar komt nog wel wat bij de komende weken. Dit heb ik mede dank zij jullie bereikt, waarvoor nogmaals heel erg bedankt.
Het totaalbedrag van de gehele actie zit volgens de laatste stand al ruim boven de 3.500.000 euro. Het uiteindelijke bedrag wordt later bekend gemaakt.

Zondag 24 mei is er een laatste meeting in Nederland van Alpe d'HuZes, waar we onze tenues krijgen uitgereikt.
Vrijdag 29 mei om 8.00 u vertrekt het Alpe d'HuZes i3 team vanuit Zeist richting Alpe d'Huez. Waar we eerst een aantal dagen wat kunnen wennen aan het weer en het fietsen aldaar.
Op 4 juni zal het allemaal moeten gebeuren en weten we wat het trainen waard is geweest. Zoals gezegd starten we 5.00 u 's morgens op 4 juni. Om 20.00 u mogen we voor het laatst naar boven.
Ik ben erg benieuwd en begin het toch wel heel spannend te vinden.

Groeten,

Roland

Steun KWF en doneer http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/Roland-Rutten/i3

.

6e Steven Rooks Classic - Hemelvaartsdag 21 mei 2009

Ieder jaar wordt op Hemelvaartsdag de Steven Rooks Classic georganiseerd. De start/ finish is voor het NH Hotel in Maastricht. Het parcours van de tocht bevindt zich in de Belgische Voerstreek en de Ardennen. De routes hebben een lengte van 110 km en 160 km. Herkenbare wit/ rode bollen pijlen geven de routes aan.

De Steven Rooks Classic is een cyclo-toeristische tocht. Het is geen wedstrijd maar wel wordt individueel de tijd geregistreerd d.m.v. een bikechip. Naast de registratie van uw start-en finishtijd worden ook uw klimtijden geregistreerd op de Cote de la Redoute (max. 20%) en Cote de Drolenval (max. 20%).

Profs aan de start
Procycling Tour Aanbieding
Tips van Steven Rooks - Rijden in een peloton

.

Korte filmopname van de verkenningstocht van de Ride For The Roses die vereden wordt op zondag 30 augustus. De opname is gemaakt op de Utrechtseweg in Oosterbeek door N.Campschroer.

Verkenning parcours Ride for the Roses

Op zaterdag 9 mei kreeg een afvaardiging van Plantion een voorproefje op de route van de Ride for the Roses. Samen met een aantal prominenten uit de sierteelt sector konden zij onder begeleiding van WTC ’t Verzetje en tourclub De Moraal het parcours voor de Ride for the Roses op 30 augustus verkennen. Ook Bert Leensen kreeg hiervoor een uitnodiging en mocht een introducé meenemen waarmee dan ook een afvaardiging van de LingeTrappers waren vertegenwoordigd.

Om 10.30 uur was de ontvangst in de kantine van Plantion Bemmel, en werden we toegesproken door de directeur van Plantion André van Kruijssen, de voorzitter van de Ride for the Roses en een woordvoerder van de politie waarbij een en ander werd toegelicht over de gang van zaken deze dag. Om 10.45u vertrokken we met zo’n 150 wielrenners aangevoerd door WTC ’t Verzetje waar wij ons tussen hadden geschaard. Onder begeleiding van politie en 6 motor verkeersregelaars reden we onze verkenningstocht over 100 km van Huissen richting Arnhem, met achter het lange lint van renners 2 vrachtwagens van de Ride for the Roses.

Het is geweldig om zoiets mee te maken alle kruisingen op de doorgaande wegen werden afgezet en we hoefden ditmaal niet eens op de fietspaden te rijden, behalve op de snelwegen zoals de Pleyroute. Vervolgens reden via Presikhaaf naar Velp over Schelmseweg en Apeldoornseweg richting Deelen met natuurlijk veel bekijks en zo nu en dan applaus onderweg. Ondertussen begon het zonnetje al heerlijk te schijnen en reden we over de prachtige brede wegen van de hoge Veluwe richting Hoenderloo. Vanaf hier ging het richting Otterloo en werd hierna een massale plasstop gehouden. Voor ons de eerste keer onder toezicht van de politie zonder op de bon te worden geslingerd. Na dit oponthoudje ging het richting Ede waarbij het tempo, zoals de hele rit, niet hoger lag dan 31km/u. Zonder problemen werden we in Ede over alle grote kruisingen geloodst waarna het hele peloton over de busbaan richting, het Kennis centrum van Nederland, Wageningen raasde. Werkelijk een prachtig gezicht al die renners over de grote weg. Vanaf Wageningen ging het vervolgens over de Wageningse berg richting Renkum, Oosterbeek en Arnhem en mochten we ook steeds over de provinciale wegen blijven rijden. Bij Arnhem gingen we over de Nelson Mandela brug en maakte we een lusje om Elden en daar waar we op 30 augustus over Pleyweg mogen rijden gingen we vandaag via de Huissense straat terug naar Huissen en Plantion Bemmel.

De totale rit duurde 3,5 uur en met een gemiddelde van 27,8 hebben we heerlijk kunnen doorfietsen zonder daarbij het gevoel gehad te hebben ruim 100km in de benen te hebben gefietst, maar wat wil je als je in zo’n grote groep rijd en je af en toe heerlijke praatjes kunt maken met collega fietsers. Sommige delen van de route waren wegens onderhoud opengebroken (Ede, Wageningen) maar we gaan ervan uit dat dit op 30 augustus verholpen is.

Na afloop hebben we nog wat soep en broodjes gegeten en hebben we de organisatoren en leden van TWC ’t Verzetje bedankt voor deze dag en kunnen we terugkijken op een prachtige route die is uitgezet voor 30augustus.

Met dank aan de foto van Wilfried de Wildt

Groet Henk

.

Grensland klassieker 2009.

Zondag 3 mei was het zover.10 LingeTrappers zouden de zware tocht van 220 kilometer door het Limburgse, Belgische en Duitse land. het enige dat roet in het eten kon gooien was het verjaardagsfeestje van Roland. 's morgens vroeg bleek dit ook bewaarheid. Bert meldde zich af met een vorm van Mexicaanse griep opgelopen tijdens het feest van Roland???. Ook gingen de geruchten dat Nol Basten moeite had om de juiste weg terug te vinden die avond.

Al met al gingen we met 8 LingeTrappers, Onno,Henk,Jan K,Rudy, geert, Eric, Rene,Theo en gast rijder Geert Gerichhausen op pad naar Geleen. Gewoon Rudy volgen was het devies. maar Henk Jansen zou Henk Janssen niet zijn als hij toch weer een snellere weg gevonden had. Uiteindelijk kwamen we rond 8.30 aan op de parkeerplaats. Daar konden we heerlijk gaan genieten van een omgekeerde strip act van onze eigen adonis Rene. Rene had zich op de parkeerplaats volledig uitgekleed om zich vervolgens voor enkele vrouwelijke wielerfans langzaam, zonder begeleiding van muziek, aan te kleden. Dsc02622k_2 Er schijnen nu zelfs foto's op het internet rond te slingeren.

.

Uiteindelijk had iedereen zijn kleding aan. Bij de inschrijving kwamen we Erik S tegen die speciaal zijn laatste dag van het weekendje weg met vrouw , zwager en schoonzus had ingepland om te fietsen. Erik gaf aan dat ze 12.00 uur het hotel moesten dus hij wilde proberen snel terug te zijn.

Zoals gewoonlijk was er weer even de discussie over de te fietsen afstand. een compromis werd gevonden in het allemaal fietsen van de 170 km, toch konden we nog niet op weg , want er moest eerst nog een groepsfoto worden gemaakt.

Rond 9.00 gingen we dan op pad. De eerste kilometers waren vrij vlak en al gauw hadden we de gebruikelijke meerijders achter ons aan. Bij het eerste klimmetje wist Henk nog precies dat er vorig jaar een fotograaf stond. Dus demarreerde hij om solo op de foto te komen. Vlak voor Eupen kwamen de herinneringen van vorig jaar, waar Lex zijn hartproblemen zich etaleerde, naar boven. Na veel klimmetjes begon bij menigeen de benen vol te lopen. Theo en Henk voelde dit haarfijn aan en gingen dan ook de laatste kilometers volle bak fietsen. De strijd was losgebarsten. Wie zou als eerst het bord Geleen passeren. De groep spatte uiteen in drie kleine groepjes met enkele meerijders erbij. In het eerste groepje reden Erik s, Henk en Theo. In groepje twee fietsten Rudy, Jan , Eric en Geert Gerichhausen. daar kort achter Geert en Onno. Eric p maakte nog een jump naar de eerste groep toe . Alllen deze hadden het navigatiesysteem niet goed ingesteld waardor ze rechtdoor gingen in plaats van linksaf.

Rudy was het meest alert van de groep en ging wel linksaf waardoor hij als eerste het bordje Geleen passeerde.

Nadat iedereen gedoucht was kwam weer de onvermijdelijke vraag waar gaan we eten. Dit moest natuurlijk de Chinees van Baarlo worden. Onno regelde dit even op z'n Onno's en een uurtje later zaten we met z'n allen heerlijk aan het buffet. Na geproost te hebben konden we terug kijken op een mooie vermoeiende, maar voldane dag.

.

Eric

.

Fietsspeciaalzaak Roelofs te Arnhem steunt de actie Alpe d’HuZes

Fietsspeciaalzaak Roelofs te Arnhem (http://www.racefiets-mountainbike-roelofs.nl) steunt de actie Alpe d’HuZes. Voor elke mountainbike of racefiets die in de maand mei wordt aanschaft bij Roelofs, reserveert Roelofs 50 euro voor het KWF De Kankerbestrijding. Het totaalbedrag dat deze actie oplevert wordt gedoneerd aan de strijd tegen de gevolgen van kanker. Alpe20d27huzes_160

Alpe d’Huzes

Aanleiding voor de actie was het contact dat Marc Roelofs had met één van de deelnemers aan de Alpe d’HuZes, een actie waarbij fietsers, alleen of in een team, geld bijeen fietsen waarmee zij een bijdrage leveren aan de strijd tegen de gevolgen van kanker.

De actie spreekt Roelofs zeer aan omdat hiermee sport, gezondheid en maatschappelijke betrokkenheid samenkomen. Roelofs hoopt dan ook dat dit voorbeeld opvolging krijgt.

3 miljoen in 2008

De Alpe d’HuZes is in 2006 voor het eerst van start gegaan. Op 4 juni 2009 vindt de derde editie plaats. Het doel: op één dag wordt minstens zes maal de legendarische Alpe d'Huez beklommen. Een bijna onmogelijke opgave. Toch lukte het in 2006, 2007 en 2008 al heel veel deelnemers, zelfs een aantal (ex-)kankerpatiënten. In 2008 werd een recordbedrag van ruim 3 miljoen Euro opgehaald! Het doel voor 2009 is om het recordbedrag van 2008 te verpulveren.

Alpe d'HuZes en het anti-strijkstokbeleid

Alpe d'HuZes hanteert een strikt anti-strijkstok beleid. Alleen daardoor kan gegarandeerd worden dat 100 % van het ingezamelde geld ook daadwerkelijk ten goede komt aan het onderzoek naar de bestrijding en preventie van kanker.

Voor meer informatie kijk ook www.alpe-dhuzes.nl voor meer achtergrondinformatie en foto’s van de voorgaande edities van de Alpe d’HuZes.

.

Foto's Ronde van Gendt online!

Ronde van Gendt 2009

Met dank aan: Roy Derksen, Hein van 't Hullenaar, Ruben, Bert, Gerda en Roland

.

Ronde van Gendt in Beeld.

Bijdrage van Geert Hendriks Huissen.

.

Ronde van Gendt en bekendmaking bedrag Sponsortocht De Vonkenmorgen

Afgelopen donderdag was het dan zo ver: De Ronde van Gendt 2009 zou plaats gaan vinden. Ik was al vroeg wakker en toch ook wel zenuwachtig. Om 9.00 u begon de dag voor het organisatie comité met het opbouwen van de jurywagen. De dranghekken werden geplaatst, de strobalen naar de bochten gebracht en de reclamedoeken opgehangen.
Rond 12.00 u was het parcours dan zover klaar dat alleen de uitwegen nog afgezet dienden te worden. De gebeurtenissen in Apeldoorn zorgden voor een dikke zwarte rand om de dag, maar na overleg werd toch besloten om de activiteiten in Gendt door te laten gaan, dus ook de wielerronde.

Om 15.00 u mocht ik het bedrag dat de kinderen van basisschool De Vonkenmorgen bijeen hadden gefietst, bekend maken. De 72 kanjers hadden het enorme bedrag van 2451 euro bijeen gefietst. Daarna was het aan de kinderen om het parcours te openen door gezamenlijk twee rondjes te rijden. het begon als een peloton van kinderen en enkele Lingetrappers, maar steeds meer deelnemers van de wielerronde sloten achteraan, om uiteindelijk in één groot peloton voor de tweede keer over de finish te komen. Dit was erg mooi om te zien.

Om 15.30 u, na een openingswoord van wethouder Bud Joosten en 20 seconden stilte, ging de ronde dan van start. Het peloton van 62 renners vertrok voor een wedstrijd van 25 ronden, waarvan de eerste 15 gecontroleerd. Na die 15 ronden verdween de voorrijdauto van het parcours en konden renners echt laten zien wat ze in hun mars hadden. Uiteindelijk bleken de gebroeders Scheltinga de sterkste van het veld, waarbij Diederik de, speciaal voor deze ronde gemaakte hoofdprijs, in ontvangst mocht nemen.

De actie leverde voor het KWF een bedrag op van 2265 euro sponsorgeld en 710 euro aan inschrijvingsgeld, bij elkaar 2975 euro.

Hierbij wil ik alle sponsoren bedanken die de actie hebben gesteund:

Timmerfrabriek De Kroon

Forehand Netwerken Rotterdam

Hoogveld Elektra Gendt

Konings Glasvezel

Bouwbedrijf Nienhaus Gendt

Rebo Reclame

Wilbet Gendt
Casino Big Apple
Guijt Makelaardij, verzekeringe en hypotheken

Kapsalon Riccio

Bruna Gendt

Toys2Play

Regio Providers

Tankstation Schaars
Bongers Tweewielers

SpoeltmanBouw

Bike Totaal Leenders Gendt

Zalencentrum De Buitenpoort
Frank Jeurissen Graveertechniek

Appeldoorn Wijnhandel
Joosten Kunststoffen

Vader van Lonneke

VDL Netwerken Installateur

Fidato

Autobedrijf Sambeek

EHBO Vereniging Gendt

Plaats 55

Buitenpoort Catering

FujiFilm

TWC ‘t Verzetje

.

Verder wil ik Gemeente Lingewaard, in het bijzonder Hans Peters, bedanken voor de geweldige medewerking die we hebben gekregen.

Uiteraard ook alle vrijwilligers, die hebben meegeholpen aan het slagen van de actie, met name Harrie van Ginkel, Theo Ebben, Geert Bongers, Kees van Oostwaard. En natuurljik alle deelnemers bedankt.

Als laatste een speciale dank voor het organisatiecomité: Lex Hubers, Bert Leensen, Appie sluiter, Lonneke Aanraad en Tonny Hartjes. Ze hebben belangeloos heel veel tijd gestoken in het opzetten van deze actie en hebben iets neer gezet waar we trots op kunnen zijn. Ik ben het in ieder geval. Heel hartelijk bedankt.

.

Roland Rutten.

.

Ronde van Gendt zeer succesvol verlopen!

Donderdag 30 April. De ronde van Gendt editie 2009 die geheel in het teken stond van het KWF kanker bestrijding is zeer succesvol verlopen. Onder prachtige weersomstandigheden klonk om 15.30u het startschot waarna éen kleine 65 deelnemers uit de regio zich opwierpen als ware profrenners, die over 25 ronden van 1,2 km uiteindelijk gingen strijden om de eer. Diederik Scheltinga uit Huissen ging met deze eer strijken, hij was uiteindelijk de sterkste en vluchtte uit een kopgroep van 7 man. Broer Evert Scheltinga werd 2e net voor Ruben van Kempen uit Bemmel. Lingetrapper Theo Ebben uit Doornenburg werd uiteindelijk 4e.

De gebroers Scheltinga 1 en 2 met in het midden de uiteindelijke winnaar Diederik.

.

1. Diederik Scheltinga 5	Huissen
2. Evert Scheltinga 6	Huissen
3. Ruben van Kempen 8	Bemmel
4. Theo Ebben 7	Doornenburg
5. Pieter Hendriks 22	Oosterhout
6. Marc Hulshof 15	Gendt
7. Cor van der ploeg 37	Bemmel
8. Rob Duchateau 9	Groesbeek
9. Maarten Peters 2	Gendt
10. Menno Oudeman 43	Oosterhout
11. Henk Janssen 11	Huissen

.

klik op het krantenknipsel voor een vergroting.

Roland Rutten, hier in actie in Winterberg tijdens een van zijn vele trainingen vorig jaar.

.

Alpe d’HuZes

Sponsortocht "De Vonkenmorgen"

Afgelopen vrijdag 17 april was de sponsortocht op basisschool "de Vonkenmorgen".
Georganiseerd door Eric Pricken, fietsten 72 leerlingen van drie groepen 8 6 rondjes van zo'n 7 kilometer om mij te ondersteunen en geld in te zamelen voor Alpe d'HuZes.

Om 9.00 u vertrokken de 72 enorm gemotiveerde leerlingen, begeleid door ouders en enkele Lingetrappers, onder luide toejuiching van veel publiek voor hun eerste rondje van 7 km. Vooraf waren de weersberichten niet best, maar het was droog en na enkele uren kwam zelfs de zon er door.
Onderweg werd door enkele ouders gezorgd voor drinken en koeken.

Om 11.30 u zat het vierde rondje erop. De middaglunch was goed verzorgd en na een flink potje voetbal vertrok rond 13. 00 u het peloton voor hun laatste twee rondjes. Rond 14.30 u was de finish van een fantastische en geslaagde dag.
De kinderen kregen vervolgens allemaal nog een speciaal voor die dag gemaakte herinneringssticker.
En onder de leerlingen werden ook nog 8 spinninglessen verloot.

Die dag mocht ik ook zelfs nog een handtekening uitdelen en samen met Julian op de foto, dat was wel heel stoer.

Het totaalbedrag dat de kinderen hebben ingezameld wordt a.s. Koninginnedag voor de Wielerronde bekend gemaakt, maar ik heb signalen gehoord dat het een gigantisch bedrag is geworden. De leerlingen zullen dan ook enkele rondjes over het parcours rijden.

Hierbij wil ik dan ook deze 72 kanjers, en uiteraard Eric en alle ouders, leraren en Lingetrappers die meegeholpen hebben, heel hartelijk bedanken voor een onvergetelijke dag.

Voor een impressie van deze mooie dag zie: http://www.groetenuitgendt.eu/2009%20sponsor/actueel%20fiets.htm

.

Steun KWF en doneer http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/Roland-Rutten/i3

Groeten uut Gendt.

Klik HIER voor de foto's van de sponsortocht basisschool de Vonkenmorgen.

.

Omloop van 't Verzetje.

Zondag 19 april, de LingeTrappers rijden onder geweldige mooie weers- omstandigheden de 125km afstand van de 'Omloop van 't Verzetje'.

De nieuwe route was dit jaar zwaarder dan de voorgaande edities maar daar tegenover wel veel mooier. Fotografe Cindy Freriks wist de LingeTrappers op de Wylerbaan nabij Groesbeek te onderscheppen en op de gevoellige plaat vast te leggen.

MTB-programma 2010 ---------------------> 1 jan

Alp 'd HuZes 2009

Op deze website kunt u mij sponsoren door HIER te klikken.

Ook kunt u mij sponsoren dmv. het sponsorformulier: Download sponsorformulier_particulier_97.doc

Meer info vind u op de algemene website van Alpe D'HuZes

.

Roland Rütten, Teamnummer 35